Ten typ obejmuje zadania, w których zliczamy liczby naturalne z warunkiem dotyczącym parzystości: samej liczby, jej cyfr albo iloczynu wybranych liczb. Wśród cyfr jest pięć — — i pięć : . Korzystamy z , i . Gdy kilka cyfr ma mieć daną własność, najpierw wybieramy dla nich miejsca — miejsc spośród wybieramy na tyle sposobów, ile jest -elementowych kombinacji zbioru -elementowego:
Kolejność wybranych miejsc nie ma przy tym znaczenia. Same cyfry dobieramy potem z reguły mnożenia, a gdy warunek trzeba rozbić na przypadki, liczby z rozłącznych przypadków dodajemy.
Zero jest cyfrą parzystą, ale nie może być pierwszą cyfrą liczby. Ten warunek uwzględniamy na jeden z dwóch sposobów: rozpatrujemy osobno liczby, które zaczynają się cyfrą parzystą — wtedy pierwsza cyfra ma tylko możliwości — i cyfrą nieparzystą, albo liczymy wszystkie ciągi cyfr spełniające warunki i odejmujemy od nich te, które zaczynają się od zera.
Prostsze zadania tego rodzaju — z warunkiem dla pojedynczych cyfr albo dla pary liczb — zostały zebrane w typie na poziomie podstawowym.
Ustalona liczba cyfr parzystych i nieparzystych
W tym wariancie w zapisie liczby ma być dokładnie cyfr nieparzystych, a pozostałe cyfry są parzyste. Z wybieramy miejsca dla cyfr nieparzystych, a potem z dobieramy same cyfry: nieparzyste na wybranych miejscach i parzyste na pozostałych. Pierwszą cyfrę traktujemy osobno, bo nie może być zerem.
W tym zadaniu cyfry mogą się powtarzać, więc każdą cyfrę parzystą i każdą nieparzystą wybieramy na sposobów. Osobno liczymy liczby, w których pierwsza cyfra jest parzysta, i te, w których jest nieparzysta, a wyniki dodajemy.
Tutaj cyfry nie mogą się powtarzać, więc każdą kolejną cyfrę nieparzystą i parzystą wybieramy na coraz mniej sposobów. Wygodnie jest policzyć wszystkie ciągi takich cyfr i odjąć te, które zaczynają się od zera.
Cyfra występująca co najwyżej określoną liczbę razy
W tym wariancie liczba ma być parzysta lub nieparzysta, a ustalona cyfra może wystąpić w jej zapisie co najwyżej razy. Z rozpatrujemy przypadki, w których ta cyfra występuje razy. W każdym przypadku osobno rozważamy położenie tej cyfry na pierwszym miejscu, na ostatnim miejscu i w środku liczby, bo na tych miejscach obowiązują różne ograniczenia — pierwsza cyfra nie może być zerem, a ostatnia decyduje o parzystości liczby. Miejsca dla kilku jednakowych cyfr wybieramy kombinacjami.
Parzystość iloczynu wybranych liczb
W tym wariancie wybieramy kilka liczb z danego zbioru, a ich iloczyn ma być parzysty lub nieparzysty. Iloczyn jest nieparzysty dokładnie wtedy, gdy wszystkie czynniki są nieparzyste, dlatego wybory z iloczynem parzystym najłatwiej policzyć przez : od liczby wszystkich wyborów odejmujemy liczbę wyborów samych liczb nieparzystych. Gdy wybieramy jednocześnie dwie liczby ze zbioru -elementowego, w którym jest liczb nieparzystych, wyborów z iloczynem parzystym jest:
Ten sam wynik daje bezpośrednie zliczanie z : iloczyn dwóch liczb jest parzysty, gdy obie są parzyste albo gdy jedna jest parzysta, a druga nieparzysta.