Ten typ obejmuje zadania, w których korzystamy z równoległości dwóch prostych w układzie współrzędnych. Proste zapisujemy zwykle w , gdzie jest , a — wyrazem wolnym. Najważniejsze jest : rozpoznajemy po równych współczynnikach kierunkowych.
Proste te są równoległe dokładnie wtedy, gdy ich współczynniki kierunkowe są równe:
Wyrazy wolne i nie wpływają na równoległość — na przykład do prostej równoległe są wszystkie proste postaci . Gdy prosta jest zapisana w , gdzie , najpierw wyznaczamy z jej równania — współczynnik kierunkowy jest wtedy równy :
Równe współczynniki kierunkowe oznaczają równoległość, ale nie przesądzają, że proste są różne. Gdy i , proste są równoległe i różne, więc nie mają punktów wspólnych; gdy i , otrzymujemy . Proste pionowe nie mają postaci kierunkowej — każde dwie takie proste są równoległe.
Zadania, w których sprawdzamy jednocześnie równoległość i prostopadłość prostych, zostały zebrane w osobnym typie , a zadania dotyczące samej prostopadłości (warunku ) — w typie .
Współczynnik kierunkowy prostej równoległej
W tym wariancie znamy prostą i szukamy współczynnika kierunkowego prostej albo wskazujemy taką prostą wśród podanych równań. Z prosta ma ten sam współczynnik co , czyli postać , gdzie wyraz wolny może być dowolny. W zadaniach zamkniętych odrzucamy więc odpowiedzi z innym współczynnikiem kierunkowym — także z liczbą przeciwną do , odwrotną do niej albo z , czyli współczynnikiem prostej prostopadłej.
W tym zadaniu prosta jest dana w standardowej postaci kierunkowej, więc współczynnik kierunkowy odczytujemy wprost ze wzoru — jest nim liczba stojąca przy .
Tutaj wybieramy całe równanie prostej: równoległa jest prosta o tym samym współczynniku kierunkowym, nawet jeśli ma inny wyraz wolny niż dana prosta.
Tutaj daną prostą zapisano w postaci ogólnej, więc jej współczynnik kierunkowy odczytujemy dopiero po wyznaczeniu z równania.
Prosta równoległa przechodząca przez dany punkt
W tym wariancie szukamy prostej równoległej do danej prostej i przechodzącej przez punkt . Współczynnik kierunkowy przepisujemy z prostej , a równanie zapisujemy ze :
Równoważnie podstawiamy współrzędne punktu do równania i obliczamy .
W tym zadaniu wyznaczamy oba współczynniki szukanej prostej: kierunkowy przepisujemy z danej prostej, a wyraz wolny obliczamy z podanego punktu.
Tutaj właściwy współczynnik kierunkowy mają dwie z podanych prostych, więc o wyborze decyduje punkt, przez który ma przechodzić szukana prosta.
Tutaj szukana prosta przecina oś w danym punkcie, więc jej wyraz wolny odczytujemy od razu z ; wyznaczone równanie służy potem do obliczenia brakującej współrzędnej innego punktu.
Tutaj proste zawierają równoległe boki trapezu, więc szukana prosta ma ten sam współczynnik kierunkowy co prosta zawierająca drugą podstawę i przechodzi przez dany wierzchołek.
Wyznaczanie parametru z warunku równoległości
W tym wariancie od parametru zależy współczynnik kierunkowy jednej lub obu prostych albo punkt, przez który przechodzi jedna z nich. Z przyrównujemy współczynniki kierunkowe i rozwiązujemy otrzymane równanie z niewiadomą :
Tu i oznaczają współczynniki kierunkowe zależne od parametru.
W tym zadaniu parametr występuje w obu współczynnikach kierunkowych w pierwszej potędze, więc przyrównanie współczynników daje .
Tutaj parametr stoi w mianowniku współczynnika kierunkowego, więc zakładamy, że mianownik jest różny od zera, i mnożymy równanie przez wyrażenie z parametrem.
Tutaj jeden ze współczynników kierunkowych zawiera kwadrat parametru, więc warunek równoległości prowadzi do .
Tutaj warunek równoległości kryje się w informacji, że wykresy nie mają punktów wspólnych: proste muszą być równoległe i różne, więc dla otrzymanej wartości sprawdzamy też, czy wyrazy wolne są różne.
Tutaj obie proste zapisano w postaci ogólnej, więc przed porównaniem współczynników wyznaczamy z każdego równania .
Tutaj parametr występuje we współrzędnych punktu, a nie we wzorze prostej. Współczynnik kierunkowy prostej obliczamy wtedy ze albo prowadzimy przez znany punkt prostą równoległą do danej i podstawiamy do niej drugi punkt.
Znaki współczynników prostych równoległych z rysunku
W tym wariancie mamy rysunek dwóch prostych równoległych i i oceniamy znaki wyrażeń zbudowanych z ich współczynników. Z wynika , więc , o ile proste nie są poziome. Znaki wyrazów wolnych odczytujemy z punktów i , w których proste przecinają oś . Zadania, w których z wykresu jednej prostej odczytujemy znaki jej współczynników, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu początek układu współrzędnych leży między prostymi, więc proste przecinają oś po przeciwnych stronach początku układu.


