Ten typ obejmuje zadania z . Ich rozwiązanie polega na umiejętnym wykorzystaniu poszczególnych narzędzi trygonometrycznych, takich jak: , , , oraz .
Z tego też powodu zadania zostały podzielone na osobne podtypy, z których każdy koncentruje się na wykorzystaniu konkretnego narzędzia i ilustruje je licznymi przykładami. Warto jednak pamiętać, że większość równań trygonometrycznych da się rozwiązać na kilka różnych sposobów — wybór metody zależy zazwyczaj od preferencji rozwiązującego.
Bez względu na typ równania trygonometrycznego, przy jego rozwiązywaniu warto pamiętać o kilku podstawowych schematach postępowania.
Rozwiązując równanie trygonometryczne, staramy się najpierw sprowadzić je do postaci iloczynowej, a następnie przyrównać każdy z otrzymanych czynników do zera. Poszczególne czynniki mogą zawierać zarówno pojedyncze funkcje trygonometryczne, jak i sumy czy różnice różnych funkcji.
Rozwiązanie równania
Gdy po przyrównaniu czynnika do zera otrzymujemy równanie
to zwykle dzielimy je stronami przez i korzystając ze sprowadzamy je do postaci w której występuje tylko funkcja tangens. Należy pamiętać, że argumenty, dla których , należy rozpatrzyć oddzielnie i sprawdzić, czy nie stanowią rozwiązań równania.
Rozwiązanie równania (lub /) na zadanym przedziale
Gdy po przyrównaniu czynnika do zera otrzymujemy równanie postaci
czyli równanie zawierające zwielokrotniony kąt , należy bardzo uważnie przeanalizować przedział, na którym szukamy rozwiązań.
Typowe podejście polega na rozwiązaniu równania „graficznie”: rysujemy wykres funkcji i odczytujemy wszystkie argumenty, dla których przyjmuje ona wartość . Kluczowa obserwacja jest następująca: skoro
to
i to na tym przeskalowanym przedziale należy odczytywać rozwiązania z wykresu funkcji .
Rozwiązanie równania (lub /) na zadanym przedziale
Analogicznie postępujemy w przypadku równania, w którym funkcja trygonometryczna występuje w postaci
W tym wypadku, skoro
to
i to na tym przesuniętym przedziale należy odczytywać rozwiązania z wykresu funkcji .