Ten typ obejmuje zadania o przez dwumian i o resztach z takiego dzielenia. jest podzielny przez dwumian, gdy dla pewnego wielomianu . W ogólnym przypadku dzielenie daje iloraz i resztę będącą liczbą:
Z reszta jest równa , a z wielomian jest podzielny przez wtedy i tylko wtedy, gdy liczba jest jego , czyli . Dwumian zapisujemy jako , więc odpowiada mu wartość . Najczęściej we wzorze wielomianu występują nieznane współczynniki — każdą informację o podzielności lub reszcie zapisujemy jako równanie, a kilka informacji daje układ równań.
Współczynnik z warunku podzielności
W tym wariancie wiemy, że wielomian jest podzielny przez dwumian albo że liczba jest jego pierwiastkiem. Z zapisujemy warunek i otrzymujemy równanie z nieznanym współczynnikiem. Gdy dwumianów jest kilka, każdy daje osobne równanie i rozwiązujemy układ równań.
W tym zadaniu dwumian ma postać , więc obliczamy wartość wielomianu w liczbie przeciwnej do .
Tutaj wielomian ma być podzielny jednocześnie przez dwa dwumiany, więc otrzymujemy układ dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi.
Reszta z dzielenia przez dwumian
W tym wariancie interesuje nas reszta z dzielenia wielomianu przez dwumian — obliczamy ją albo znamy ją i wyznaczamy nieznany współczynnik. Z reszta jest równa , więc nie wykonujemy dzielenia — wystarczy obliczyć wartość wielomianu w liczbie .
W tym zadaniu wielomian jest znany, a dwumian ma postać , więc resztę obliczamy jako wartość wielomianu w liczbie ujemnej.
Tutaj reszta jest dana, a we wzorze wielomianu jest nieznany współczynnik, więc warunek daje równanie liniowe.
Tutaj wielomian ma bardzo wysokie potęgi, ale wartości w liczbach i obliczamy łatwo — potęga liczby zależy tylko od parzystości wykładnika.
Tutaj znamy dwie reszty, więc z układu równań wyznaczamy dwa współczynniki, a potem obliczamy trzecią resztę.
Pozostałe pierwiastki po wyznaczeniu współczynników
W tym wariancie po wyznaczeniu współczynników szukamy wszystkich pierwiastków wielomianu, czyli rozwiązujemy . Znamy już pierwiastek , więc z twierdzenia Bézouta dzielimy wielomian przez dwumian — grupując wyrazy albo — i szukamy pierwiastków otrzymanego trójmianu kwadratowego. Zadania, w których rozwiązujemy równania wielomianowe bez wyznaczania współczynników, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu jedna informacja dotyczy podzielności, a druga — reszty, a parametr występuje w trzeciej potędze. Z pierwszego równania otrzymujemy kilka możliwych wartości parametru i sprawdzamy je w drugim.
Tutaj pierwiastek odczytujemy z warunku o przesuniętym wykresie: skoro po przesunięciu o wektor wykres przechodzi przez początek układu współrzędnych, to wcześniej przechodził przez punkt osi .
Tutaj znamy dwa pierwiastki, więc wielomian dzielimy od razu przez iloczyn odpowiadających im dwumianów — trzeci pierwiastek odczytujemy z otrzymanego czynnika liniowego.
Nierówność wielomianowa po wyznaczeniu współczynników
W tym wariancie po wyznaczeniu współczynników rozwiązujemy . Znane pierwiastki pozwalają rozłożyć wielomian na czynniki liniowe; zaznaczamy je na osi liczbowej, szkicujemy wykres wielomianu i odczytujemy zbiór rozwiązań. Zadania z samymi nierównościami wielomianowymi zostały zebrane w osobnym typie , a sposób rozwiązywania takich nierówności, potrzebny w zadaniach tego typu, opisano w artykule .
W tym zadaniu wielomian jest podzielny przez dwa dwumiany, więc dzieli się też przez ich iloczyn — po podzieleniu zostaje czynnik liniowy.
Tutaj znamy tylko resztę, więc po wyznaczeniu współczynnika nie znamy żadnego pierwiastka — szukamy go wśród dzielników wyrazu wolnego z .
Dzielenie wielomianu przez dwumian
W tym wariancie wykonujemy dzielenie wielomianu przez dwumian i wyznaczamy współczynniki ilorazu. Wyrazy wielomianu grupujemy tak, aby z każdej grupy wyłączyć dwumian przed nawias, albo dzielimy . Wynik zapisujemy w postaci podanej we wstępie, zgodnie z .
Podzielność przez trójmian kwadratowy
W tym wariancie sprawdzamy podzielność przez trójmian kwadratowy bez pierwiastków rzeczywistych, więc twierdzenie Bézouta nie wystarcza. Wielomian rozkładamy na czynniki: uzupełniamy go do kwadratu sumy i korzystamy ze , np. dla :
W tym zadaniu wybieramy dzielnik spośród podanych wielomianów — po rozłożeniu wielomianu na dwa czynniki kwadratowe wystarczy porównać je z podanymi.

