Ten typ obejmuje zadania, w których prawdopodobieństwo obliczamy z , a liczby wyników wyznaczamy metodami kombinatoryki:
Tutaj to liczba wszystkich jednakowo prawdopodobnych wyników, a — liczba wyników sprzyjających zdarzeniu . Najpierw ustalamy, jak wygląda jeden wynik. Gdy losujemy kilka elementów naraz, wynikiem jest podzbiór, a liczbę -elementowych podzbiorów zbioru -elementowego podaje :
Gdy losujemy kolejno, rzucamy kostkami albo ustawiamy elementy w szeregu, wynikiem jest ciąg, a liczbę ciągów obliczamy z . Wyniki sprzyjające liczymy w tym samym modelu co wszystkie wyniki. Gdy łatwiej policzyć wyniki, w których zdarzenie nie zachodzi, korzystamy z dla : .
Zadania tego rodzaju na poziomie podstawowym zostały zebrane w typie .
Losowanie kilku kul — kombinacje
W tym wariancie losujemy kilka kul z urny bez zwracania, a warunek dotyczy kolorów wylosowanych kul. Kolejność wylosowanych kul nie ma znaczenia, więc wynikiem jest podzbiór kul, a i obliczamy z . Gdy kule wybieramy z kilku grup kolorów, liczby wyborów z poszczególnych grup mnożymy.
W tym zadaniu kule losujemy kolejno bez zwracania, ale pytamy tylko o ich kolory, więc wynik możemy traktować jak wybór podzbioru kul.
Tutaj zdarzenie obejmuje kilka różnych układów kolorów, więc wygodniej policzyć zdarzenie przeciwne — każda kula ma inny kolor — z reguły mnożenia.
Ciągi wyników — wybór miejsc dla powtarzających się wyników
W tym wariancie losujemy kolejno ze zwracaniem albo rzucamy kilkoma kostkami, więc wynikiem jest ciąg. Z , gdzie to liczba możliwych wyników jednego losowania, a — liczba losowań. Gdy warunek mówi, ile razy ma wystąpić dany wynik, najpierw wybieramy dla niego miejsca w ciągu z , a potem wypełniamy pozostałe miejsca.
W tym zadaniu wybieramy miejsca dla dwóch równych liczb, potem ich wspólną wartość, a na końcu trzecią liczbę, różną od nich.
Tutaj warunków jest kilka: najpierw rozmieszczamy wyniki o ustalonej liczbie wystąpień, a warunek dotyczący sumy oczek sprawdzamy na końcu — ogranicza on już tylko wynik na ostatniej kostce.
Podzielność iloczynu wylosowanych liczb
W tym wariancie losujemy kolejno kilka liczb, a ich iloczyn ma być podzielny przez daną liczbę. Liczby ze zbioru dzielimy na grupy według tego, ile czynników potrzebnych do podzielności zawierają, np. dla dzielnika : liczby nieparzyste, liczby parzyste niepodzielne przez i wielokrotności . Wyniki z iloczynem niepodzielnym przez daną liczbę łatwo opisać w kilku przypadkach, dlatego zwykle liczymy i jego prawdopodobieństwo odejmujemy od .
Gdy dzielnik jest iloczynem dwóch , np. , podzielność iloczynu oznacza zajście dwóch zdarzeń naraz: wśród wylosowanych liczb jest liczba parzysta i jest wielokrotność . Prawdopodobieństwo takiego iloczynu zdarzeń obliczamy ze wzoru na prawdopodobieństwo , a prawdopodobieństwa obu zdarzeń i ich sumy — ze zdarzeń przeciwnych.
Losowanie liczby z warunkiem dotyczącym cyfr
W tym wariancie losujemy jedną liczbę spośród liczb o podanej liczbie cyfr, zapisanych cyframi z danego zbioru. Liczbę wszystkich takich liczb obliczamy z , a wyniki sprzyjające liczymy zależnie od warunku nałożonego na cyfry.
Zadania, w których takie liczby tylko zliczamy, bez obliczania prawdopodobieństwa, zostały zebrane w typie na poziomie podstawowym.
W tym zadaniu kolejne cyfry mają tworzyć ciąg malejący, więc nie mogą się powtarzać, a każdy wybrany zbiór cyfr można ustawić malejąco tylko na jeden sposób — wyników sprzyjających jest tyle, ile kombinacji cyfr.
Tutaj suma cyfr jest mała, więc rozpatrujemy rozłączne przypadki według cyfr, które dają tę sumę, zaczynając od największej. Pierwsza cyfra nie może być zerem, co ogranicza położenie cyfr niezerowych.
Losowe ustawienie elementów w ciąg
W tym wariancie wszystkie elementy zbioru ustawiamy w losowej kolejności, więc wynikiem jest , a z . Warunek dotyczy położenia niektórych elementów, np. sąsiedztwa liczb parzystych. Najpierw wybieramy miejsca dla wyróżnionych elementów, a potem z ustawiamy na nich te elementy, a na pozostałych miejscach — resztę.
W tym zadaniu liczby parzyste nie mogą stać obok siebie, więc ustawiamy je w lukach między liczbami nieparzystymi lub na końcach ciągu — miejsca dla nich wybieramy kombinacjami.
Tutaj warunek dotyczy każdej trójki kolejnych wyrazów. Wielokrotności jest w zbiorze niewiele, więc warunek wyznacza ich miejsca jednoznacznie, a pozostałe liczby ustawiamy dowolnie.
Wyznaczanie liczby elementów ze znanego prawdopodobieństwa
W tym wariancie znamy prawdopodobieństwo zdarzenia, ale nie znamy liczby elementów jednej z grup. Oznaczamy ją literą, wyrażamy i za pomocą tej niewiadomej i z układamy równanie. skracamy, korzystając z równości , i zwykle otrzymujemy . Odrzucamy rozwiązania, które nie są liczbami naturalnymi.
Zadania, w których taką samą zależność zapisujemy dla liczby ustawień, bez prawdopodobieństwa, zostały zebrane w typie .
W tym zadaniu wyróżnione osoby mają siedzieć obok siebie, więc najpierw wybieramy dla nich blok sąsiednich miejsc, a potem ustawiamy osoby w bloku i poza nim.


