Ten typ obejmuje zadania, w których korzystamy z : i . Dzięki nim z wartości jednej funkcji kąta obliczamy pozostałe, upraszczamy wyrażenia, rozwiązujemy proste równania i uzasadniamy równości.
Wzór na tangens stosujemy, gdy , czyli dla kąta różnego od . Obie tożsamości zachodzą dla kątów ostrych i , bo wynikają z definicji . Jedynkę często zapisujemy w postaci lub , a wzór na tangens — w postaci .
Z jedynki trygonometrycznej otrzymujemy kwadrat szukanej funkcji, np. , więc wyciągając pierwiastek, musimy ustalić znak. Zgodnie z dla kąta ostrego sinus, cosinus i tangens są dodatnie, a dla kąta rozwartego sinus jest dodatni, natomiast cosinus i tangens — ujemne. Dla cosinusa oznacza to:
Wartości pozostałych funkcji z wartości jednej funkcji
W tym wariancie znamy wartość jednej funkcji trygonometrycznej kąta i szukamy innej. Sinus i cosinus wiąże , z której drugą z tych funkcji obliczamy, pamiętając o znaku, a tangens wyznaczamy ze .
Zadania, w których te same wartości wyznaczamy, rysując trójkąt prostokątny o odpowiednich bokach, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu znamy sinus kąta ostrego i szukamy jego cosinusa — wystarczy jedynka trygonometryczna, a pierwiastek bierzemy ze znakiem plus, bo kąt jest ostry.
Tutaj dany jest cosinus, a szukamy tangensa, więc najpierw z jedynki obliczamy sinus, a dopiero potem dzielimy go przez cosinus.
Tutaj kąt jest rozwarty, więc jego cosinus jest ujemny — z jedynki otrzymujemy kwadrat cosinusa i przed pierwiastkiem stawiamy minus.
Tutaj dany jest tangens, więc korzystamy z obu tożsamości naraz: podstawiamy do jedynki i obliczamy , a potem . Pierwiastkowanie nie jest potrzebne, bo szukamy kwadratu sinusa.
Wartość wyrażenia przy danej wartości funkcji
W tym wariancie znamy wartość jednej funkcji kąta i obliczamy wartość wyrażenia, w którym występuje kilka funkcji. Zanim podstawimy liczby, przekształcamy wyrażenie za pomocą i tak, aby zostały w nim funkcje, których wartości znamy albo łatwo obliczymy.
W tym zadaniu dany jest sinus kąta ostrego, a w wyrażeniu występuje tylko kwadrat cosinusa — z jedynki zastępujemy go wyrażeniem z sinusem, więc nie musimy obliczać samego cosinusa.
Tutaj dany jest cosinus, a wyrażenie jest iloczynem sinusa i tangensa. Ze wzoru na tangens otrzymujemy iloraz kwadratu sinusa przez cosinus, a kwadrat sinusa zastępujemy z jedynki wyrażeniem z cosinusem.
Tutaj kąt jest rozwarty. Po zastosowaniu wzoru na tangens w wyrażeniu zostaje tylko cosinus, który obliczamy z jedynki ze znakiem minus.
Ułamek z sinusem i cosinusem przy danym tangensie
W tym wariancie znamy tangens kąta i obliczamy wartość ułamka, którego licznik i mianownik są sumami wyrazów z i . Dzielimy licznik i mianownik przez i ze zastępujemy każdy iloraz tangensem:
Litery , , , oznaczają tu dane współczynniki. Nie trzeba wtedy obliczać osobno sinusa i cosinusa. Równoważnie możemy podstawić i skrócić ułamek przez .
W tym zadaniu licznik i mianownik zawierają sinus i cosinus z różnymi współczynnikami, więc po podzieleniu przez cosinus każdy z nich jest wyrażeniem liniowym względem tangensa.
Tutaj ułamek jest ilorazem różnicy i sumy sinusa i cosinusa, więc po podzieleniu licznika i mianownika przez cosinus otrzymujemy .
Upraszczanie i przekształcanie wyrażeń
W tym wariancie przekształcamy wyrażenie do prostszej, równoważnej postaci. Szukamy w nim sumy albo różnic i , które z zastępujemy odpowiednio przez , i .
Gdy w wyrażeniu występują funkcje różnych kątów, np. i , najpierw zamieniamy je na funkcje jednego kąta — zadania tego rodzaju zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu oba składniki wyrażenia mają wspólny czynnik — po wyłączeniu go przed nawias w nawiasie zostaje suma kwadratów sinusa i cosinusa.
Tutaj wyrażenie jest iloczynem dwóch ułamków z różnicami i . Po zastąpieniu ich z jedynki skracamy ułamki, a iloraz sinusa przez cosinus zapisujemy jako tangens.
Tutaj wyrażenie dotyczy konkretnego kąta, którego funkcji nie znamy. Iloczyn rozwijamy ze , a potem korzystamy z jedynki.
Równanie z sinusem, cosinusem i tangensem
W tym wariancie kąt spełnia podaną równość, a szukamy wartości jednej funkcji. Przekształcamy równość ze : iloraz zastępujemy tangensem albo tangens — tym ilorazem, zależnie od tego, której funkcji szukamy. Dzielimy tylko przez wyrażenia różne od zera — dla kąta ostrego i . Na przykład z równości po podzieleniu obu stron przez otrzymujemy .
W tym zadaniu równość wiąże sinus i cosinus kąta ostrego, więc po podzieleniu obu stron przez cosinus od razu otrzymujemy tangens.
Tutaj równość ma postać ułamka z cosinusem w mianowniku. Rozbijamy go na sumę dwóch ułamków: pierwszy jest wielokrotnością tangensa, a drugi liczbą, więc otrzymujemy równanie liniowe z niewiadomym tangensem.
Tutaj w równości występują tangens i sinus, a szukamy cosinusa. Zastępujemy tangens ilorazem sinusa przez cosinus i dzielimy obie strony przez sinus, który dla kąta ostrego jest różny od zera.
Tutaj w równości występują także kwadraty sinusa i cosinusa. Po przeniesieniu ich na jedną stronę tworzą jedynkę trygonometryczną, a pozostała równość wiąże już tylko sinus i cosinus.
Iloczyn sinusa i cosinusa
W tym wariancie korzystamy z zależności między sumą lub różnicą sinusa i cosinusa a ich iloczynem. Podnosimy sumę do kwadratu ze , a różnicę — ze wzoru na kwadrat różnicy, i stosujemy :
Sprowadzając ułamki do wspólnego mianownika i korzystając z jedynki, otrzymujemy też:
Z podanego warunku obliczamy więc iloczyn , a potem wartość szukanego wyrażenia.
W tym zadaniu dana jest suma sinusa i cosinusa, a szukamy kwadratu ich różnicy. Z kwadratu sumy obliczamy iloczyn, a potem podstawiamy go do rozwinięcia kwadratu różnicy.
Tutaj warunek jest sumą dwóch ułamków z sinusem i cosinusem. Po sprowadzeniu do wspólnego mianownika w liczniku pojawia się jedynka trygonometryczna, więc warunek dotyczy od razu odwrotności iloczynu.
Tutaj warunek zawiera odwrotności kwadratów sinusa i cosinusa, więc najpierw obliczamy kwadrat iloczynu. Przy wyciąganiu pierwiastka wybieramy wartość dodatnią, bo dla kąta ostrego sinus i cosinus są dodatnie.
Tutaj iloczyn sinusa i cosinusa jest dany od razu, więc wystarczy rozwinąć kwadrat różnicy i zastąpić sumę kwadratów jedynką.
Sprawdzanie, czy istnieje kąt o danych wartościach funkcji
W tym wariancie sprawdzamy, czy podane liczby mogą być sinusem i cosinusem tego samego kąta. Z wynika warunek konieczny: suma ich kwadratów musi być równa . Jeśli , taki kąt nie istnieje. Dla kąta ostrego obie wartości muszą ponadto należeć do przedziału .
Zadania, w których uzasadniamy, że nie istnieje trójkąt prostokątny o podanych wartościach funkcji jego kątów, zostały zebrane w osobnym typie .
Dowodzenie równości trygonometrycznych
W tym wariancie uzasadniamy, że równość zachodzi dla każdego kąta z podanego przedziału. Zaczynamy od bardziej złożonej strony i przekształcamy ją, korzystając z , i wzorów skróconego mnożenia, aż otrzymamy drugą stronę. Możemy też przenieść wszystkie wyrazy na jedną stronę i wykazać, że otrzymane wyrażenie jest równe . Nie zaczynamy od założenia, że dowodzona równość jest prawdziwa.
W tym zadaniu po obu stronach występują czwarte i drugie potęgi sinusa i cosinusa. Czwartą potęgę zapisujemy jako kwadrat kwadratu i zastępujemy kwadrat sinusa z jedynki albo korzystamy ze wzoru na różnicę kwadratów.
Tutaj lewa strona jest iloczynem, a w nawiasie występują odwrotność cosinusa i tangens. Po zapisaniu tangensa jako ilorazu sprowadzamy nawias do wspólnego mianownika, a iloczyn w liczniku rozwijamy ze wzoru na różnicę kwadratów.

