Ten typ obejmuje zadania, w których zamieniamy funkcję trygonometryczną jednego kąta na funkcję innego kąta za pomocą wzorów redukcyjnych. Najczęściej korzystamy ze dla kąta , które wynikają z definicji :
Kąty i dopełniają się do kąta prostego, więc sinus jednego z nich jest cosinusem drugiego, np. . Dla kątów rozwartych korzystamy ze wzorów redukcyjnych dla kątów i , przypomnianych w ostatnim wariancie.
Zamiana na funkcję kąta dopełniającego
W tym wariancie zamieniamy funkcję kąta ostrego na funkcję kąta, który dopełnia go do : sinus na cosinus, a cosinus na sinus. Ze dla kąta korzystamy w obie strony — możemy zapisać jako albo zastąpić przez .
W tym zadaniu sinus kąta ostrego zapisujemy jako cosinus kąta, który dopełnia go do kąta prostego.
Tutaj w wyrażeniu występuje kwadrat cosinusa kąta dopełniającego. Wzór redukcyjny stosujemy do samej funkcji, a potęga zostaje, więc zamienia się w i wystarczy podstawić dany sinus.
Kąty ostre trójkąta prostokątnego
W tym wariancie pracujemy z dwoma kątami ostrymi i tego samego trójkąta prostokątnego. Z mamy , więc ze i . Pozwala to zapisać wyrażenie za pomocą funkcji jednego kąta, uprościć je albo obliczyć funkcję drugiego kąta. Widać to też na rysunku: przyprostokątna leżąca naprzeciw kąta leży przy kącie .
Zadania, w których funkcje kątów ostrych obliczamy z długości boków trójkąta, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu znamy sinus jednego kąta ostrego i szukamy cosinusa drugiego, więc wystarczy jeden wzór redukcyjny — długości boków nie są potrzebne.
Tutaj kąty nie mają podanych miar, a wyrażenie łączy funkcje obu kątów ostrych, więc zamieniamy funkcję jednego kąta na funkcję drugiego i redukujemy wyrazy podobne.
Tutaj znamy miary obu kątów ostrych. Po zamianie sinusa na cosinus kąta dopełniającego licznik i mianownik ułamka zawierają tę samą funkcję, więc ułamek się skraca.
Wyznaczanie kąta z równości funkcji
W tym wariancie sinus szukanego kąta ostrego jest równy cosinusowi innego kąta albo odwrotnie, a szukamy miary tego kąta. Ze zamieniamy jedną stronę tak, aby po obu stronach stała ta sama funkcja, np. . Dla kątów ostrych równe wartości sinusa oznaczają równe kąty: z wynika .
Wzory redukcyjne razem z tożsamościami
W tym wariancie wzory redukcyjne są pierwszym krokiem upraszczania wyrażenia z funkcjami kątów dopełniających się do . Po zamianie wszystkich funkcji na funkcje jednego kąta korzystamy z albo ze . Na przykład:
Zadania, w których upraszczamy wyrażenia samymi tożsamościami, bez zmiany kąta, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu wyrażenie zawiera kwadraty funkcji dwóch kątów dopełniających się do kąta prostego. Po zamianie na funkcje jednego kąta grupujemy wyrazy tak, aby powstała jedynka trygonometryczna.
Tutaj wyrażenie jest sumą iloczynów sinusów i cosinusów dwóch kątów dopełniających się do kąta prostego, więc po zamianie każdy iloczyn staje się kwadratem funkcji jednego kąta.
Tutaj w wyrażeniu oprócz cosinusów występuje tangens, więc najpierw zapisujemy go jako iloraz sinusa przez cosinus, a potem zamieniamy sinus na cosinus kąta dopełniającego.
Funkcje kąta rozwartego
W tym wariancie zamieniamy funkcję kąta rozwartego na funkcję kąta ostrego. Kąt rozwarty zapisujemy jako albo , gdzie jest kątem ostrym. Potrzebne wzory wynikają z definicji . Dla kąta korzystamy ze :
Dla kąta korzystamy ze :
Na przykład:
Zadania, w których wartości funkcji kąta rozwartego obliczamy ze współrzędnych punktu na jego ramieniu, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu po redukcji do kąta ostrego trzeba jeszcze zamienić sinus na cosinus kąta dopełniającego albo od razu skorzystać ze wzoru dla kąta .
We wzorach dla kątów i sinus zamienia się na cosinus i odwrotnie, a tangens — na odwrotność tangensa. We wzorach dla kąta nazwa funkcji się nie zmienia. Znak wyniku jest taki jak znak funkcji kąta przed redukcją: dla kąta rozwartego dodatni jest tylko sinus.

