Ten typ obejmuje zadania, w których wykorzystujemy w układzie współrzędnych, czyli prostą mającą z okręgiem dokładnie jeden punkt wspólny — punkt styczności. Środek i promień odczytujemy z równania . Korzystamy z : prosta jest styczna do okręgu wtedy i tylko wtedy, gdy jej odległość od środka jest równa promieniowi; równoważnie — gdy promień poprowadzony do punktu wspólnego jest prostopadły do :
Tutaj oznacza odległość środka od prostej . Zadania, w których styczność okręgu do osi układu lub prostej równoległej do osi pozwala wyznaczyć jego promień albo równanie, zostały zebrane w osobnym typie .
Punkt styczności ze środka okręgu i równania stycznej
W tym wariancie znamy środek okręgu i równanie stycznej , a szukamy punktu styczności . Promień jest prostopadły do stycznej, więc z prosta ma współczynnik kierunkowy (gdy ) i przechodzi przez punkt . Jej równanie zapisujemy ze :
Punkt styczności jest punktem przecięcia prostej ze styczną, więc rozwiązujemy układ równań obu prostych. Zadania, w których wyznaczamy prostą prostopadłą do danej przechodzącą przez dany punkt, zostały zebrane w osobnym typie .
Styczne równoległe do osi układu
W tym wariancie szukamy stycznej, która jest prostą pionową lub poziomą. Odległość środka od prostej jest równa , a od prostej — , więc z takie styczne leżą w odległości od środka i mają równania:
Pierwszy wiersz opisuje dwie styczne pionowe, a drugi — dwie styczne poziome. Równoważnie możemy sprawdzić każdą z podanych prostych, porównując jej odległość od środka z promieniem.
W tym zadaniu równanie okręgu zapisano z wyrazem wolnym po lewej stronie, więc najpierw przenosimy go na prawą stronę, aby odczytać kwadrat promienia.

