Ten typ obejmuje zadania o dowolnym w układzie współrzędnych: wyznaczamy spodki wysokości, równania środkowych i symetralnych boków, wierzchołki leżące na danych prostych oraz pola trójkątów. Boki trójkąta zawierają się w prostych, dlatego najczęściej korzystamy ze :
Wzór opisuje prostą , gdy ; ułamek jest jej współczynnikiem kierunkowym. Gdy , prosta jest pionowa i ma równanie .
Zadania o trójkątach równoramiennych zostały zebrane w osobnym typie , zadania o trójkątach równobocznych — w typie , a zadania o trójkątach prostokątnych — w typie . Zadania na samo pole trójkąta o danych wierzchołkach zostały zebrane w typie .
Spodek wysokości trójkąta
W tym wariancie szukamy spodka poprowadzonej z wierzchołka , czyli punktu , w którym prosta prostopadła do przechodząca przez przecina prostą . Wyznaczamy równanie prostej , a potem prostej , korzystając z :
Tutaj i oznaczają współczynniki kierunkowe obu prostych. Spodek wysokości jest ich punktem wspólnym, więc rozwiązujemy układ ich równań.
W tym zadaniu po wyznaczeniu spodka wysokości obliczamy jeszcze ze wzoru na długość odcinka jego odległość od jednego z wierzchołków.
Tutaj przez spodek wysokości prowadzimy prostą równoległą do innego boku. Z ma ona taki sam współczynnik kierunkowy jak ten bok.
Tutaj wierzchołek, z którego prowadzimy wysokość, nie jest dany. Znamy środek sąsiedniego boku i jego drugi koniec, więc wierzchołek odtwarzamy najpierw ze .
Środkowa trójkąta
W tym wariancie szukamy równania trójkąta, czyli prostej przechodzącej przez wierzchołek i środek przeciwległego boku. Środek boku obliczamy ze :
Następnie wyznaczamy prostą przechodzącą przez dwa znane punkty.
W tym zadaniu środkowa wychodzi z wierzchołka leżącego w początku układu współrzędnych, więc jej równanie ma postać , a współczynnik wyznaczamy z jednego punktu.
Symetralna boku trójkąta
W tym wariancie korzystamy z jednego z boków trójkąta, czyli prostej prostopadłej do boku i przechodzącej przez jego środek. Dla boku o współczynniku kierunkowym symetralna przechodzi przez środek tego boku i ma współczynnik kierunkowy :
Następnie szukamy punktu przecięcia symetralnej z prostą zawierającą inny bok albo z osią układu. Zadania o symetralnej odcinka zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu szukamy punktu, w którym symetralna jednego boku przecina prostą zawierającą inny bok, więc rozwiązujemy układ równań tych dwóch prostych.
Tutaj symetralna boku i prosta zawierająca ten bok przecinają oś . Otrzymane punkty wraz z wierzchołkiem tworzą trójkąt, którego pole obliczamy z podstawy leżącej na osi.
Pole trójkąta z podstawą na osi układu
W tym wariancie wierzchołki trójkąta są punktami przecięcia danych prostych z osiami układu. Punkt przecięcia prostej z osią ma postać , a z osią — postać , więc do równania prostej podstawiamy albo . Bok leżący na osi przyjmujemy za podstawę, a wysokość jest odległością trzeciego wierzchołka od tej osi. Pole obliczamy ze :
Dla podstawy na osi o końcach i mamy , a jest wartością bezwzględną drugiej współrzędnej trzeciego wierzchołka.
W tym zadaniu jedna z prostych ma nieznany wyraz wolny, ale proste przecinają się na osi , więc obie mają ten sam wyraz wolny.
Tutaj trzeci wierzchołek nie leży na osi — jest punktem przecięcia dwóch prostych, więc wyznaczamy go z układu ich równań, a wysokością jest jego druga współrzędna.
Tutaj zamiast równań prostych znamy pola trójkątów, które proste wyznaczają z dodatnimi półosiami. Szukany trójkąt jest różnicą dwóch takich trójkątów, więc jego pole jest różnicą ich pól.
Wierzchołek na osi przy danym polu
W tym wariancie pole trójkąta jest dane, a jeden z wierzchołków leży na osi i trzeba go wyznaczyć. Wysokość opuszczoną na tę oś znamy, więc ze obliczamy długość podstawy leżącej na osi:
Szukany wierzchołek leży na osi w odległości od znanego końca podstawy — po jednej albo po drugiej jego stronie — dlatego zwykle otrzymujemy dwa takie punkty.
Kąt trójkąta o bokach równoległych do osi
W tym wariancie dwa boki trójkąta są równoległe do różnych osi układu, więc są prostopadłe, a trójkąt jest prostokątny. Długości przyprostokątnych są różnicami współrzędnych wierzchołków, a miarę kąta ostrego wyznaczamy z wartości :
Tutaj jest przyprostokątną leżącą naprzeciw kąta , a — przyprostokątną leżącą przy tym kącie.


