Ten typ obejmuje zadania, w których wyznaczamy paraboli będącej wykresem albo korzystamy z tej symetrii. Z wiemy, że osią symetrii jest prosta pionowa przechodząca przez , a w argumentach równo od niej oddalonych funkcja przyjmuje równe wartości:
Równość ta zachodzi dla każdej liczby rzeczywistej . W szczególności, jeśli dla (np. dla dwóch ), to jest średnią arytmetyczną tych argumentów:
Równanie osi symetrii ma postać . Prosta jest pozioma — przechodzi przez wierzchołek, ale nie jest osią symetrii paraboli, choć często pojawia się wśród odpowiedzi.
Zadania, w których wyznaczamy współrzędne wierzchołka, zostały zebrane w osobnym typie , a zadania, w których z osi symetrii wyznaczamy współczynniki wzoru — w typie .
Oś symetrii przez znany wierzchołek
W tym wariancie wierzchołek jest podany w treści, widoczny na rysunku albo odczytujemy go z . Oś symetrii to prosta — druga współrzędna wierzchołka i współczynnik nie mają tu znaczenia.
W tym zadaniu wierzchołek odczytujemy z rysunku — ma on całkowite współrzędne, a potrzebna jest tylko pierwsza z nich.
Tutaj wzór jest w postaci kanonicznej, więc pierwszą współrzędną wierzchołka odczytujemy z nawiasu, pamiętając o zmianie znaku.
Oś symetrii z postaci ogólnej
W tym wariancie znamy wzór , a pierwszą współrzędną wierzchołka obliczamy z :
Wyraz wolny nie wpływa na położenie osi symetrii.
W tym zadaniu wzór ma duży wyraz wolny, który nie wpływa na oś symetrii — wystarczą współczynniki i .
Tutaj współczynnik przy jest ułamkiem, więc mianownik też jest ułamkiem i dzielenie trzeba wykonać ostrożnie.
Oś symetrii z miejsc zerowych
W tym wariancie znamy miejsca zerowe — najczęściej z :
Z pierwsza współrzędna wierzchołka jest ich średnią arytmetyczną, .
W tym zadaniu wzór jest w postaci iloczynowej, a pytanie dotyczy tylko pierwszej współrzędnej wierzchołka, czyli położenia osi symetrii.
Tutaj szukamy prostej poziomej, na której leży wierzchołek, więc po obliczeniu wyznaczamy też drugą współrzędną wierzchołka .
Drugie miejsce zerowe z osi symetrii
W tym wariancie znamy oś symetrii (albo wierzchołek) i jedno . Z zależności wynika, że drugie miejsce zerowe leży po drugiej stronie osi, w tej samej odległości od :
W tym zadaniu podano wprost pierwszą współrzędną wierzchołka i jedno miejsce zerowe, więc drugie miejsce zerowe obliczamy bezpośrednio z zależności podanej wyżej.
Tutaj oś symetrii leży poza narysowanym fragmentem wykresu, więc drugiego miejsca zerowego nie odczytamy z rysunku i wyznaczamy je rachunkiem.
Tutaj oś symetrii trzeba najpierw odczytać z postaci kanonicznej; wzór można też rozłożyć na czynniki jako różnicę kwadratów.
Argumenty o równych wartościach funkcji
W tym wariancie korzystamy z : funkcja przyjmuje równe wartości w argumentach symetrycznych względem prostej . Dla równość zachodzi dokładnie wtedy, gdy , czyli .
W tym zadaniu znamy wierzchołek i szukamy wśród podanych równości tej, w której argumenty leżą symetrycznie względem osi, czyli ich średnia arytmetyczna jest równa .
Tutaj znamy jeden z dwóch argumentów o równych wartościach i szukamy drugiego, różnego od niego.


