Ten typ obejmuje zadania, w których wyznaczamy prostą przechodzącą przez dwa punkty i o różnych odciętych — jej , sam współczynnik kierunkowy albo wielkości, które z tego równania wynikają. Korzystamy ze :
Możemy też podstawić współrzędne obu punktów do równania i rozwiązać z niewiadomymi i . Najszybciej robimy to z : odejmując równania stronami, eliminujemy .
Gdy , prosta jest pionowa i ma równanie . Nie ma ona postaci kierunkowej, więc wzoru z ilorazem różnic nie stosujemy — jego mianownik byłby równy .
Równanie prostej przez dwa punkty
W tym wariancie znamy dwa punkty prostej i szukamy jej równania albo wzoru funkcji liniowej, której wykresem jest ta prosta. W zadaniach zamkniętych często wystarczy sprawdzić, które z podanych równań spełniają współrzędne obu punktów.
W tym zadaniu dane są współrzędne dwóch punktów, a szukamy równania prostej w postaci kierunkowej.
Tutaj jeden z punktów podano jako wartość funkcji dla danego argumentu — argument jest pierwszą współrzędną tego punktu, a wartość funkcji drugą.
Tutaj jednym z punktów jest funkcji, czyli punkt leżący na osi — jego druga współrzędna jest równa zero.
Współczynnik kierunkowy prostej przez dwa punkty
W tym wariancie nie potrzebujemy całego równania prostej — wystarczy jej współczynnik kierunkowy. Ze jest on ilorazem przyrostu drugiej współrzędnej przez przyrost pierwszej:
W tym zadaniu dane są dwa punkty, a pytanie dotyczy tylko współczynnika kierunkowego.
Tutaj oba punkty wraz z ich współrzędnymi zaznaczono na rysunku — odczytujemy je i korzystamy ze wzoru na współczynnik kierunkowy.
Tutaj pytanie jest odwrócone: współczynnik kierunkowy jest dany, a nieznana jest jedna współrzędna drugiego punktu, którą traktujemy we wzorze jako niewiadomą. Zadania, w których znamy całe równanie prostej i szukamy współrzędnej leżącego na niej punktu, zostały zebrane w osobnym typie .
Prosta przez punkt leżący na osi
W tym wariancie jeden z danych punktów leży na osi , czyli ma postać . Z od razu znamy wyraz wolny i zostaje do wyznaczenia tylko współczynnik kierunkowy — podstawiamy do równania współrzędne drugiego punktu.
W tym zadaniu oba punkty odczytujemy z wykresu — leżą na osiach układu. Szukane równanie jest zapisane w , więc otrzymane równanie kierunkowe przekształcamy do tej postaci.
Tutaj drugi punkt leży na osi , więc prosta razem z osiami ogranicza trójkąt prostokątny. Jego przyprostokątne mają długości równe wartościom bezwzględnym wyrazu wolnego i miejsca zerowego.
Tutaj prosta przechodzi przez początek układu współrzędnych, więc ma równanie . Z jednego punktu wyznaczamy , a potem brakującą współrzędną drugiego punktu.
Wykorzystanie wyznaczonego równania prostej
W tym wariancie równanie prostej jest tylko etapem pośrednim: po wyznaczeniu go ze wykorzystujemy je do zbadania innych punktów płaszczyzny.
W tym zadaniu pytamy o punkt przecięcia prostej z osią . Punkty tej osi mają postać , więc w równaniu prostej w miejsce podstawiamy zero.
Tutaj sprawdzamy, po której stronie prostej leżą dwa inne punkty. Punkt leży nad prostą , gdy , a pod nią przy przeciwnej nierówności.

.png)