Ten typ obejmuje zadania, w których korzystamy ze . Pozwala on obliczyć dowolny wyraz z pierwszego wyrazu i ilorazu :
Ogólniej, wyraz powstaje z wyrazu przez pomnożenie przez iloraz tyle razy, ile miejsc dzieli ich numery:
Zadania, w których wystarczy pomnożyć sąsiedni wyraz przez iloraz lub przez niego podzielić, zostały zebrane w osobnym typie , a zadania o sumie początkowych wyrazów — w typie .
Wzór ogólny i wyrazy z pierwszego wyrazu i ilorazu
W tym wariancie znamy pierwszy wyraz i iloraz albo kilka kolejnych wyrazów, z których iloraz obliczamy jako . Podstawiamy je do wzoru ogólnego, aby zapisać wzór ciągu lub obliczyć szukany wyraz.
W tym zadaniu znamy pierwszy wyraz i ujemny iloraz, a jedno ze stwierdzeń dotyczy znaku wyrazu o bardzo dużym numerze — przy ujemnym ilorazie znak wyrazu zależy od parzystości wykładnika .
Tutaj z trzech początkowych wyrazów wyznaczamy iloraz, a wzór ogólny trzeba rozpoznać w innej, równoważnej postaci, np. .
Tutaj znamy dwa kolejne wyrazy, ale nie pierwszy, więc po obliczeniu ilorazu cofamy się do pierwszego wyrazu, dzieląc przez potęgę ilorazu.
Iloraz z dwóch wyrazów — potęga nieparzysta
W tym wariancie znamy dwa niesąsiednie wyrazy i . Z zależności wyznaczamy potęgę ilorazu:
Wykładnik jest tu nieparzysty, np. równy , więc równanie ma dokładnie jedno rozwiązanie, a iloraz ma ten sam znak co .
W tym zadaniu dane wyrazy dzielą trzy miejsca, więc iloraz tych wyrazów jest trzecią potęgą ilorazu ciągu i wystarcza pierwiastek trzeciego stopnia.
Tutaj dane wyrazy mają różne znaki, więc iloraz ciągu jest ujemny, a kolejne wyrazy mają na przemian różne znaki.
Tutaj iloraz także jest ujemny, a pytanie dotyczy znaków i porządku dalszych wyrazów — porównujemy je, pamiętając, że ich znaki się przeplatają.
Iloraz z dwóch wyrazów — potęga parzysta i wybór znaku
W tym wariancie wykładnik jest parzysty, np. równy , więc równanie ma dwa rozwiązania przeciwnych znaków. Właściwe wybieramy z treści: dla ciągu o wyrazach dodatnich i dla ciągu monotonicznego , a rozstrzyga, czy , czy .
W tym zadaniu znamy pierwszy i trzeci wyraz rosnącego ciągu, więc z dwóch możliwych ilorazów wybieramy dodatni, a potem zapisujemy wzór ogólny i obliczamy dalszy wyraz.
Tutaj wyrazy są ujemne, a ciąg jest malejący — dla ujemnego pierwszego wyrazu oznacza to iloraz większy od jedności.
Tutaj szukany wyraz leży dokładnie w środku między danymi, więc wystarczy znać potęgę ilorazu — samego ilorazu nie trzeba wyznaczać.
Równanie z wyrazami ciągu
W tym wariancie mamy równanie, w którym występuje kilka wyrazów ciągu. Każdy wyraz zapisujemy jako i dzielimy obie strony przez i najniższą potęgę — wolno to zrobić, bo wyrazy są różne od zera. Otrzymujemy równanie z niewiadomą .
W tym zadaniu równanie łączy dwa sąsiednie wyrazy z różnymi współczynnikami, więc po podzieleniu zostaje równanie liniowe z niewiadomą .
Tutaj warunek zapisano jako iloraz dwóch wyrazów, a po uproszczeniu otrzymujemy kwadrat ilorazu — znak wybieramy z informacji, że wszystkie wyrazy są dodatnie.
Tutaj w warunku występują trzy kolejne wyrazy, więc po podzieleniu przez otrzymujemy z niewiadomą ; spośród jego rozwiązań wybieramy to z podanego przedziału.
Iloczyny wyrazów o równych sumach numerów
W tym wariancie znamy iloczyn kilku wyrazów i obliczamy inny iloczyn. Zapisujemy wyrazy wzorem ogólnym — iloczyn dwóch wyrazów zależy tylko od sumy ich numerów:
Jeśli więc , to:
W tym zadaniu znamy iloczyn dwóch wyrazów, a pytamy o iloczyn dwóch innych o tej samej sumie numerów — wystarczy porównać oba iloczyny zapisane wzorem ogólnym.
Tutaj znamy tylko środkowy wyraz pięciowyrazowego ciągu. Wyrazy położone symetrycznie wokół niego mają iloczyn równy jego kwadratowi, więc iloczyn wszystkich wyrazów jest potęgą środkowego wyrazu.
Wyrazy z sum początkowych wyrazów
W tym wariancie znamy sumy i początkowych wyrazów. Pierwszy wyraz jest równy , a drugi — różnicy ; z nich obliczamy iloraz i dalsze wyrazy ze wzoru ogólnego.
Zadania, w których wyrazy dowolnego ciągu wyznaczamy ze wzoru na sumę, zostały zebrane w osobnym typie .
