Niech f:D→Rf\colon D\to\mathbb{R} i niech x0x_0 będzie punktem skupienia dziedziny DD. Mówimy, że liczba g∈Rg\in\mathbb{R} jest granicą funkcjiff w punkcie x0x_0, co zapisujemy:
x→x0limf(x)=g
\lim_{x\to x_0}f\left(x\right)=g(0)
jeżeli dla każdego ciągu (xn)\left(x_n\right) o wyrazach xn∈D∖{x0}x_n\in D\setminus\left\{x_0\right\} zbieżnego do x0x_0 ciąg wartości (f(xn))\left(f\left(x_n\right)\right) jest zbieżny do gg. Za pomocą kwantyfikatora zapisujemy to następująco:
Wykluczenie xn=x0x_n=x_0 oznacza, że rozpatrujemy argumenty z dziedziny dowolnie bliskie x0x_0, lecz różne od tego punktu. Funkcja nie musi być określona w x0x_0.