Ten typ obejmuje zadania, w których wyznaczamy wierzchołki, długości lub pole w układzie współrzędnych albo równania prostych zawierających jego boki. Podstawy trapezu są równoległe, więc z proste zawierające podstawy, i , mają ten sam współczynnik kierunkowy:
W trapezie prostokątnym i równoramiennym korzystamy dodatkowo z prostopadłości, a szukane wierzchołki wyznaczamy zwykle jako punkty przecięcia prostych. Długości odcinków, np. wysokości lub przekątnej, obliczamy ze .
Prosta zawierająca podstawę z równoległości podstaw
W tym wariancie znamy prostą zawierającą jedną podstawę i punkt leżący na drugiej. Prosta zawierająca drugą podstawę ma ten sam współczynnik kierunkowy i przechodzi przez punkt , więc jej równanie zapisujemy ze :
Zadania, w których wyznaczamy prostą równoległą do danej, zostały zebrane w osobnym typie .
Trapez prostokątny — ramię prostopadłe do podstaw
W tym wariancie mamy , więc jedno ramię jest prostopadłe do obu podstaw. Współczynnik kierunkowy prostej zawierającej podstawę i współczynnik prostej zawierającej to ramię spełniają warunek z :
Prostą zawierającą drugą podstawę wyznaczamy z równoległości podstaw, a brakujący wierzchołek — jako punkt przecięcia tych dwóch prostych. Zadania, w których wyznaczamy prostą prostopadłą do danej, zostały zebrane w osobnym typie .
Trapez równoramienny — oś symetrii
W tym wariancie mamy i znamy jego oś symetrii. Oś jest prostopadła do podstaw i przechodzi przez ich środki. Prostą zawierającą podstawę wyznaczamy więc z prostopadłości do osi, środek podstawy — jako punkt przecięcia tej prostej z osią, a brakujący wierzchołek — ze . Odległość środków obu podstaw jest wysokością trapezu, co pozwala obliczyć pole ze :
We wzorze i są długościami podstaw, a — wysokością trapezu.
Okrąg o środku w punkcie przecięcia ramion
W tym wariancie środek okręgu jest punktem przecięcia prostych zawierających ramiona trapezu, a okrąg jest styczny do prostej zawierającej podstawę. Proste zawierające ramiona wyznaczamy ze , a środek okręgu — rozwiązując układ ich równań. Promień jest odległością środka od prostej stycznej, więc obliczamy go z :
Tutaj jest równaniem ogólnym prostej zawierającej podstawę. Możemy też wyznaczyć punkt styczności, bo z promień poprowadzony do tego punktu jest prostopadły do stycznej. Zadania, w których korzystamy ze styczności prostej do okręgu, zostały zebrane w osobnym typie .



