Ten typ obejmuje te zadania z , w których jedną z możliwych strategii rozwiązywania jest zastosowanie .
Tego typu równania da się z reguły rozwiązać również alternatywnymi sposobami opartymi na wykorzystaniu , , , czy .
Funkcje sinus i cosinus zmiennych \displaystyle x\pm \frac{\pi}{3} , \displaystyle x\pm \frac{\pi}{4} , \displaystyle x\pm \frac{\pi}{6}
W tym przykładzie równanie zawiera funkcje trygonometryczne sinus i cosinus zmiennych \displaystyle x\pm \frac{\pi}{3} , \displaystyle x\pm \frac{\pi}{4} lub \displaystyle x\pm \frac{\pi}{6} . Korzystając z sprowadzamy równanie do postaci w której występują wyłącznie funkcje trygonometryczne zmiennej x, po drodze wykorzystując .
Alternatywnie, korzystając ze możemy dokonać redukcji kąta i funkcji w taki sposób, aby obie strony zawierały tę samą funkcję trygonometryczną tego samego kąta, co prowadzi do prostego równania liniowego.
Kombinacja liniowa \sin (nx) i \cos (nx)
W tym wariancie w równaniu występują funkcje trygonometryczne sinus i cosinus tego samego, zwielokrotnionego kąta nx.
Rozwiązanie najczęściej polega na dostrzeżeniu, że współczynniki przy tych funkcjach trygonometrycznych (potencjalnie po podzieleniu równania stronami przez stałą) to wartości funkcji trygonometrycznych kątów \displaystyle \frac{\pi}{6} , \displaystyle \frac{\pi}{4} lub \displaystyle \frac{\pi}{3} . W takim razie, korzystając z zamieniamy występująca w wyrażeniu sumę / różnicę funkcji trygonometrycznych na jedną funkcję trygonometryczną sumy bądź różnicy kątów.
Alternatywnie, możemy podnieść całe równanie stronami do kwadratu, a następnie - po zastosowaniu - sprowadzić je do równania kwadratowego jednej zmiennej. Trzeba jednak zachować ostrożność, ponieważ operacja podnoszenia do kwadratu może wprowadzić rozwiązania które nie spełniają początkowej równości, dlatego dla każdego z otrzymanych rozwiązań należy sprawdzić prawdziwość wyjściowego równania.
Sinus i cosinus kątów nx, mx oraz (n+m)x
W tym wariancie w równaniu pojawiają się funkcje trygonometryczne sinus i cosinus kątów nx, mx oraz (n+m)x. Taka struktura od razu sugeruje użycie dla funkcji z kątem (n+m)x. Często po uproszczeniu powstałych w ten sposób składników otrzymujemy równanie do którego ponownie możemy użyć , dzięki czemu całe równanie można ostatecznie sprowadzić do pojedynczej funkcji trygonometrycznej zwielokrotnionego kąta.
Alternatywnie, jeżeli funkcje trygonometryczne kątów nx i mx występują w iloczynie, to możemy skorzystać z , zamieniając ten iloczyn na sumę funkcji trygonometrycznych, z których jedna z reguły skraca się z funkcją trygonometryczną kąta (n+m)x.
Potrojony kąt
W tym przykładzie, w jednej z funkcji trygonometrycznych występuje potrojony kąt 3x. Rozwiązanie polega najpierw na skorzystaniu z dla wyrażenia 3x=2x+x, a następnie - w razie potrzeby - z .
Alternatywnie można od razu skorzystać z gotowych wzorów na .