Ten typ obejmuje zadania, w których obliczamy zestawu danych albo korzystamy z podanej mediany, aby wyznaczyć brakującą wartość. Medianę, oznaczaną , obliczamy po uporządkowaniu danych niemalejąco, , gdzie to liczba wszystkich danych. Gdy jest nieparzyste, mediana jest wyrazem środkowym:
Gdy jest parzyste, mediana jest dwóch wyrazów środkowych:
Na przykład dla danych mamy , więc .
Przed wskazaniem środka zawsze porządkujemy dane — także wtedy, gdy tabela podaje je od największej wartości. Każdą wartość liczymy tyle razy, ile razy występuje, więc liczba danych to suma liczebności, a nie liczba kolumn tabeli. Mediana jest wartością danej, a nie numerem pozycji: najpierw ustalamy numery środkowych pozycji, a potem odczytujemy stojące na nich wartości.
Mediana zestawu liczb
W tym wariancie dane są wypisane jako lista liczb. Zgodnie z definicją porządkujemy je niemalejąco i liczymy dane. Dla nieparzystego medianą jest wyraz o numerze , a dla parzystego — średnia wyrazów o numerach i .
W tym zadaniu dane są wypisane jako krótka, nieuporządkowana lista o parzystej liczbie elementów, więc po uporządkowaniu medianą jest średnia dwóch środkowych liczb.
Tutaj jedna z wartości powtarza się w zestawie — po uporządkowaniu zapisujemy ją tyle razy, ile występuje, bo każde wystąpienie zajmuje osobną pozycję.
Mediana z tabeli lub diagramu liczebności
W tym wariancie dane są zebrane w tabeli liczebności albo przedstawione na diagramie, zwykle na . Liczbę danych obliczamy jako sumę liczebności, , i z definicji ustalamy numery środkowych pozycji. Nie wypisujemy wszystkich danych: dodajemy liczebności kolejnych wartości, zaczynając od najmniejszej, aż suma osiągnie numer środkowej pozycji.
W tym zadaniu dane odczytujemy z diagramu słupkowego, liczba danych jest parzysta, a dwie środkowe obserwacje należą do różnych grup, więc mediana jest średnią dwóch różnych ocen.
Tutaj liczba danych także jest parzysta, ale obie środkowe obserwacje przypadają na tę samą ocenę — wtedy mediana jest równa tej ocenie.
Tutaj dane są zebrane w tabeli, a liczba ankietowanych jest nieparzysta, więc medianą jest jedna środkowa obserwacja.
Tutaj dane przedstawiono na jako udziały procentowe, więc liczebność każdej wartości obliczamy najpierw jako ten procent liczby wszystkich meczów.
Niewiadoma przy znanej kolejności danych
W tym wariancie znamy medianę i kolejność danych, więc wiemy, które wyrazy są środkowe. Z definicji zapisujemy , np. dla sześciu danych . Otrzymana wartość niewiadomej nie może zmieniać kolejności danych.
W tym zadaniu zestaw jest już uporządkowany, a niewiadoma zajmuje jedną z dwóch środkowych pozycji.
Tutaj niewiadoma występuje w kilku danych, a ich kolejność nie jest podana wprost — wynika z założenia, że , więc najpierw porządkujemy wyrażenia z niewiadomą.
Ustalanie położenia niewiadomej
W tym wariancie znamy medianę, ale nie wiemy, gdzie w uporządkowanym zestawie znajdzie się niewiadoma. Porządkujemy znane liczby i sprawdzamy, między którymi z nich musi stanąć niewiadoma, aby środkowe wartości dawały podaną .
W tym zadaniu podana mediana leży między dwiema znanymi liczbami, więc niewiadoma musi być jedną z dwóch środkowych liczb i wyznaczamy ją z równania.
Tutaj podaną medianę dają dwie znane liczby środkowe, więc warunek spełnia nie jedna wartość niewiadomej, lecz cały zbiór wartości opisany .
Porównywanie median dwóch zestawów
Tutaj mamy dwa zestawy danych i każdego wyznaczamy osobno. Liczby danych w zestawach mogą mieć różną parzystość, więc środkowe pozycje ustalamy oddzielnie: przy nieparzystym jest to pozycja , a przy parzystym — pozycje i .
W tym zadaniu wszystkie dane są znane: odczytujemy je z dwóch diagramów i porównujemy obliczone mediany, a jedno ze zdań dotyczy średnich, które obliczamy jak .
Tutaj jeden zestaw ma nieparzystą liczbę danych, a drugi — parzystą i zawiera niewiadomą, więc równość median prowadzi do równania z tą niewiadomą.
Brakująca dana ze średniej, a potem mediana
Ten wariant łączy dwa etapy. Najpierw z podanej wyznaczamy brakującą wartość — suma wszystkich danych jest równa iloczynowi liczby danych i średniej:
Potem porządkujemy uzupełniony zestaw, uwzględniając wszystkie powtórzenia, i obliczamy . Zadania, w których z podanej średniej wyznaczamy brakujące dane, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu niewiadoma występuje w zestawie kilka razy, co uwzględniamy zarówno w średniej, jak i przy porządkowaniu danych.
Tutaj sama średnia jest wyrażeniem z niewiadomą, więc najpierw rozwiązujemy równanie, a dopiero potem porządkujemy dane.

