Ten typ obejmuje różne zadania o dowolnym , najczęściej o jego polu. Pole obliczamy ze albo ze :
W pierwszym wzorze to opuszczona na bok lub jego przedłużenie, a w drugim to kąt między bokami i .
Zadania dotyczące trójkąta równoramiennego zostały zebrane w osobnym typie , zadania z trójkątem równobocznym — w typie , a zadania z trójkątem prostokątnym — w typie . Zadania, w których pole trójkąta obliczamy ze współrzędnych jego wierzchołków, zostały zebrane w osobnym typie .
Pole z dwóch boków i kąta między nimi
W tym wariancie znamy dwa boki trójkąta i kąt między nimi albo sinus tego kąta. Podstawiamy je do , pilnując, by kąt leżał między bokami, które mnożymy. Wartości sinusa kątów , , odczytujemy z tablic.
W tym zadaniu znamy dwa boki i kąt między nimi, więc od razu podstawiamy je do wzoru.
Tutaj znamy wszystkie kąty trójkąta i oceniamy kilka wyrażeń na jego pole — poprawne są tylko te, w których kąt leży między mnożonymi bokami, czyli naprzeciw trzeciego boku.
Tutaj kąt między danymi bokami jest rozwarty, więc jego sinus zastępujemy sinusem kąta ostrego, który dopełnia go do — wynika to ze . Pole można też porównać z polem trójkąta o tej samej wysokości i równej podstawie.
Tutaj wzór stosujemy do dwóch trójkątów o wspólnym boku, na które dzieli trójkąt dwusieczna: mają one równe kąty przy wspólnym boku, więc ich pola są w stosunku pozostałych boków. Zadania o podziale boku przez dwusieczną zostały zebrane w osobnym typie .
Pole, gdy znamy cosinus kąta
W tym wariancie zamiast sinusa kąta znamy jego cosinus. Sinus obliczamy z :
Bierzemy wartość dodatnią, bo kąt trójkąta ma miarę z przedziału , a w nim sinus jest dodatni. Potem stosujemy wzór na pole z sinusem.
W tym zadaniu znamy dwa boki i cosinus kąta między nimi, a szukamy pola całego trójkąta.
Tutaj punkty dzielą boki w danym stosunku, więc wzór z sinusem stosujemy do całego trójkąta i do mniejszego trójkąta o tym samym kącie, a pole czworokąta, który zostaje, obliczamy jako różnicę tych pól.
Wysokość i trójkąty prostokątne
W tym wariancie prowadzimy trójkąta i rozważamy trójkąty prostokątne, które ona tworzy. Stosujemy w nich albo zależności między bokami w trójkątach o kątach , , . Trzeci bok można też obliczyć z twierdzenia cosinusów — zadania rozwiązywane w ten sposób zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu spodek wysokości leży na boku i dzieli go na dwa odcinki o danych długościach, więc w obu powstałych trójkątach prostokątnych stosujemy twierdzenie Pitagorasa.
Tutaj trójkąt jest rozwartokątny, więc wysokość opuszczona z wierzchołka kąta ostrego pada na przedłużenie boku; kąt przyległy do kąta rozwartego jest kątem ostrym powstałego trójkąta prostokątnego.
Tutaj również kąt jest rozwarty, a znamy bok przy nim i bok naprzeciw niego. Po poprowadzeniu wysokości na przedłużenie boku w mniejszym trójkącie prostokątnym korzystamy z kąta przyległego do kąta rozwartego, a w większym — z twierdzenia Pitagorasa.


