Ten typ obejmuje , w których występują funkcje pewnego kąta i kąta dwa razy większego, np. i . Korzystamy z :
Sinus i cosinus są tu , więc wzory zachodzą dla każdej liczby , a także po wstawieniu dowolnego kąta w miejsce , np. . Wzory stosujemy w obie strony: rozpisujemy funkcje podwojonego kąta albo zastępujemy wyrażenie funkcją podwojonego kąta. Pomagają też : jedynka i wzór na tangens.
Równania, w których łączymy kilka różnych wzorów, zostały zebrane w ogólnym typie .
Sprowadzenie do równania z jedną funkcją
W tym wariancie wzorami na podwojony kąt i jedynką trygonometryczną zapisujemy wszystkie wyrazy za pomocą jednej funkcji jednego kąta. Gdy w równaniu jest , wybieramy postać wzoru zgodną z funkcją w pozostałych wyrazach: , gdy jest tam , a , gdy jest . Za tę funkcję podstawiamy i otrzymujemy z niewiadomą . Zostawiamy tylko rozwiązania z przedziału i z każdego odczytujemy z wykresu w podanym przedziale.
W tym zadaniu obok cosinusa podwojonego kąta występuje tylko , więc wybieramy postać z kwadratem cosinusa i otrzymujemy , którego oba rozwiązania są dopuszczalnymi wartościami cosinusa.
Tutaj obok cosinusa podwojonego kąta występują i , więc wybieramy postać z kwadratem sinusa, a kwadrat cosinusa zamieniamy z jedynki trygonometrycznej. Jedno z rozwiązań równania kwadratowego leży poza przedziałem , więc je odrzucamy.
Tutaj występują kwadraty sinusa kąta i sinusa kąta . Po rozpisaniu sinusa podwojonego kąta i zastosowaniu jedynki zostaje sama czwarta potęga sinusa; można też wszystko zapisać za pomocą .
Rozkład na czynniki po rozpisaniu funkcji podwojonego kąta
W tym wariancie rozpisujemy funkcje podwojonego kąta tak, aby w wyrazach równania pojawił się wspólny czynnik. Przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę, grupujemy je i zapisujemy równanie w postaci iloczynowej, a potem przyrównujemy każdy czynnik do zera.
W tym zadaniu po rozpisaniu po obu stronach stoi ten sam czynnik. Drugi czynnik prowadzi do równości sinusa i cosinusa, którą rozwiązujemy z wykresów albo dzieląc przez i korzystając ze wzoru na tangens.
Tutaj rozpisujemy też i wybieramy postać , bo wtedy wyrazy łączą się w pary ze wspólnym czynnikiem .
Tutaj podwojonym kątem jest , więc wzór stosujemy do kąta . Rozwiązania odczytujemy z wykresów na przedziale trzy razy dłuższym od podanego, bo tyle wynosi przedział dla kąta .
Tutaj występują kwadraty sinusów. Po rozpisaniu po obu stronach jest — wyłączamy go przed nawias zamiast przez niego dzielić.
Gdy po obu stronach równania stoi ten sam czynnik z niewiadomą, np. albo , nie dzielimy przez niego — stracilibyśmy rozwiązania, dla których ten czynnik jest równy zeru. Przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę i wyłączamy wspólny czynnik przed nawias.
Zastąpienie wyrażenia funkcją podwojonego kąta
W tym wariancie w równaniu występuje prawa strona jednego ze wzorów na podwojony kąt, np. albo . Zastępujemy ją funkcją kąta podwojonego — czytamy wzór od prawej do lewej:
Dzięki temu w równaniu zostają tylko funkcje kąta podwojonego i rozwiązujemy prostsze równanie z tym kątem.
W tym zadaniu iloczyn sinusa i cosinusa tego samego kąta zastępujemy połową sinusa kąta podwojonego i otrzymujemy równanie z jedną funkcją kąta .
Tutaj zastępujemy różnicę kwadratów cosinusa i sinusa i otrzymujemy sumę wyrazów z i równą zeru. Dzielimy ją przez i rozwiązujemy równanie z tangensem; można też zwinąć lewą stronę ze wzoru na sinus sumy.
Tutaj kwadrat cosinusa wyrażamy przez cosinus kąta podwojonego, a sinus kąta rozpisujemy na funkcje kąta . W otrzymanym równaniu z kątem podwojonym grupujemy wyrazy i rozkładamy je na czynniki.
Suma czwartych potęg sinusa i cosinusa
W tym wariancie w równaniu występuje suma . Uzupełniamy ją do kwadratu sumy , który z jedynki trygonometrycznej jest równy , a iloczyn sinusa i cosinusa zastępujemy połową sinusa kąta podwojonego:
Za albo podstawiamy i rozwiązujemy równanie kwadratowe. Wartości spoza przedziału odrzucamy.
W tym zadaniu prawa strona zawiera też iloczyn , więc podstawiamy właśnie za niego.