Ten typ obejmuje zadania o trzech kolejnych wyrazach . Korzystamy z : środkowy z trzech kolejnych wyrazów jest dwóch sąsiednich.
Dla trzywyrazowego ciągu oznacza to, że jest on arytmetyczny dokładnie wtedy, gdy . Ten warunek jest równoważny równości różnic , ale zwykle wygodniej z niego korzystać, zwłaszcza gdy wyrazy zawierają niewiadome.
Zadania, w których ten sam warunek łączymy z ciągiem geometrycznym, zostały zebrane w osobnym typie , a analogiczne zadania dla samego ciągu geometrycznego — w typie .
Środkowy wyraz z sąsiednich wyrazów
W tym wariancie szukamy środkowego z trzech kolejnych wyrazów, a znamy informację o wyrazach sąsiednich. Środkowy wyraz jest średnią arytmetyczną sąsiednich, więc wystarcza nam ich suma:
Nie musimy więc wyznaczać pierwszego wyrazu ani różnicy, choć takie zadanie można też rozwiązać ze wzoru ogólnego. Zadania, w których sumujemy wyrazy dalej oddalone od środkowego, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu znamy oba wyrazy sąsiadujące z szukanym, więc obliczamy ich średnią arytmetyczną.
Tutaj zamiast dwóch wyrazów znamy tylko ich sumę — to wystarcza, bo środkowy wyraz jest jej połową.
Tutaj znamy sumę trzech kolejnych wyrazów. Skrajne wyrazy dają razem podwojony środkowy, więc cała suma jest równa potrojonemu środkowemu wyrazowi.
Niewiadoma w wyrazach — równanie liniowe
W tym wariancie wyrazy ciągu są wyrażeniami z niewiadomą. Zapisujemy warunek i rozwiązujemy otrzymane .
W tym zadaniu każdy wyraz jest wyrażeniem liniowym z tą samą niewiadomą, więc warunek z twierdzenia od razu daje równanie liniowe.
Tutaj wyrazy zawierają kwadrat niewiadomej, ale po uporządkowaniu równania wyrazy z kwadratem się redukują i zostaje równanie liniowe.
Tutaj zadanie pyta o różnicę ciągu, więc po wyznaczeniu niewiadomej obliczamy wyrazy i odejmujemy dwa kolejne z nich.
Niewiadoma w wyrazach — równanie kwadratowe
W tym wariancie warunek prowadzi do , które może mieć dwa rozwiązania. Rozwiązujemy je, np. obliczając wyróżnik, i sprawdzamy, czy każde rozwiązanie spełnia warunki zadania.
W tym zadaniu szukamy wszystkich wartości parametru i nie ma dodatkowych warunków, więc każde rozwiązanie równania kwadratowego spełnia warunki zadania.
Tutaj ciąg ma być dodatkowo malejący, więc spośród rozwiązań wybieramy to, dla którego różnica ciągu jest ujemna — przy różnicy równej zeru ciąg byłby stały. Zadania o monotoniczności ciągu arytmetycznego zostały zebrane w osobnym typie .
Wyrazy obliczone ze wzoru ogólnego innego ciągu
W tym wariancie jeden lub dwa wyrazy trójwyrazowego ciągu są wyrazami innego ciągu, danego . Najpierw obliczamy je, podstawiając numery do wzoru, a potem stosujemy warunek .
W tym zadaniu ze wzoru ogólnego obliczamy środkowy wyraz, a niewiadoma występuje w skrajnych wyrazach, więc otrzymujemy równanie liniowe; zadanie pyta też o różnicę ciągu.
Tutaj ze wzoru obliczamy pierwszy wyraz, a pozostałe zawierają kwadrat niewiadomej, więc warunek prowadzi do równania kwadratowego.
Dwie niewiadome — układ równań
W tym wariancie wyrazy zawierają dwie niewiadome, a zadanie podaje dodatkową informację. Warunek i tę informację zapisujemy jako i rozwiązujemy go, np. metodą podstawiania lub przeciwnych współczynników.
W tym zadaniu znamy trzeci wyraz i sumę dwóch pozostałych, więc warunek z twierdzenia i podaną sumę zapisujemy jako układ dwóch równań liniowych.
Tutaj znamy sumę wszystkich wyrazów, a dwa wyrazy zależą od tej samej niewiadomej i różnią się o stałą — z tego od razu odczytujemy różnicę ciągu i wystarcza jedno równanie.
Uzasadnianie, że ciąg jest arytmetyczny
W tym wariancie wykazujemy, że ciąg o wyrazach zależnych od parametru jest arytmetyczny dla każdej wartości parametru. Sprawdzamy, że równość jest tożsamością — po sprowadzeniu ułamków do wspólnego mianownika obie strony są równe. Równoważnie możemy pokazać, że różnice i są równe.
