Wzorem funkcji nazywamy zapis postaci (lub ), w którym wartość funkcji jest wyrażona za pomocą działań wykonywanych na argumencie . Wartość funkcji dla danego argumentu obliczamy, podstawiając go do wzoru w miejsce . Jeżeli dziedzina funkcji określonej wzorem nie jest podana, przyjmujemy, że jest nią zbiór wszystkich liczb rzeczywistych, dla których wzór ma sens, czyli funkcji.