Współrzędne sferyczne opisują położenie punktu w przestrzeni za pomocą odległości od początku układu i dwóch kątów. W konwencji z kątem elewacji zapisujemy je jako .
Niech będzie rzutem prostokątnym punktu na płaszczyznę . Liczba jest odległością od początku. Kąt mierzymy od płaszczyzny w stronę punktu: jest dodatni nad płaszczyzną i ujemny pod nią. Kąt azymutu mierzymy w płaszczyźnie od dodatniej półosi do półprostej , z dodatnim zwrotem ku dodatniej półosi .
Przejście do współrzędnych kartezjańskich ma postać:
Na osi azymut nie jest jednoznaczny, a w początku układu oba kąty są dowolne. Azymuty i opisują ten sam kierunek. Spotyka się również inną konwencję, w której jeden z kątów mierzy się od osi ; przed użyciem wzorów należy ustalić przyjęte znaczenie kątów.
