Ten typ obejmuje zadania z treścią o ruchu, w których prędkość, drogę i czas łączymy w . Korzystamy z definicji średniej:
Tu to droga, — czas, a — prędkość średnia. Zwykle oznaczamy niewiadomymi prędkość i czas jednego uczestnika ruchu, a wielkości dla drugiego uczestnika albo dla innej wersji przejazdu zapisujemy za ich pomocą. Iloczyn niewiadomych sprawia, że układ nie jest liniowy: po podstawieniu, zgodnie z , otrzymujemy .
Przed ułożeniem równań zamieniamy minuty na godziny, np. . Z rozwiązań równania kwadratowego odrzucamy ujemne, bo prędkość i czas muszą być dodatnie, i sprawdzamy, czy pozostałe pasują do treści.
Ta sama droga przy różnych prędkościach
W tym wariancie tę samą trasę o długości pokonują dwa pojazdy albo ten sam pojazd w rzeczywistości i w sytuacji hipotetycznej. Różnicę prędkości i różnicę czasów wpisujemy do drugiego równania:
Z pierwszego równania wyznaczamy i podstawiamy do drugiego. Ten sam układ można też zastąpić jednym równaniem wymiernym, np. .
W tym zadaniu porównujemy rzeczywisty przejazd z hipotetycznym, szybszym o daną liczbę kilometrów na godzinę.
Tutaj trasę pokonują dwa pociągi, a różnica czasów jest wyrażona w minutach, więc przed ułożeniem równań zamieniamy ją na godziny.
Tutaj prędkości są wyrażone w procentach prędkości przelotowej, a długość trasy nie jest znana. Na tej samej trasie czasy przelotu są odwrotnie proporcjonalne do prędkości, więc wystarcza jedno równanie z jedną niewiadomą.
Ruch naprzeciw siebie i spotkanie
W tym wariancie dwa obiekty wyruszają naprzeciw siebie o różnych porach. Do chwili spotkania razem pokonują całą odległość między miejscowościami, a czas ruchu każdego z nich liczymy od jego własnego wyjazdu:
W tym zadaniu znamy odległość miejsca spotkania od jednego z miast i różnicę czasów wyjazdu — z niej wynika drugie równanie, które wiąże czasy jazdy obu samochodów.
Tutaj znamy czas dalszej drogi każdego turysty po spotkaniu. Wygodnie jest wprowadzić trzecią niewiadomą — czas do spotkania — i zapisać drogę każdego turysty przed spotkaniem i po nim.
Trasa złożona z dwóch etapów
W tym wariancie trasa składa się z dwóch części pokonywanych z różnymi prędkościami. Czas każdego etapu obliczamy z definicji prędkości i sumujemy czasy obu etapów:
Tu i to długości etapów, a i — prędkości, z jakimi je pokonano.
W tym zadaniu znamy łączny czas przejścia trasy w obie strony i różnicę prędkości na obu etapach, więc suma czasów obu etapów daje równanie z jedną niewiadomą prędkością.
Tutaj nie znamy długości trasy, a szukamy prędkości średniej na całej trasie, czyli ilorazu całej drogi przez cały czas: . Nie jest ona średnią arytmetyczną prędkości na obu etapach.