Ten typ obejmuje zadania, w których korzystamy ze drugiego stopnia. Dla dowolnych liczb i zachodzą , i :
Litery i mogą oznaczać liczby, także z pierwiastkami, albo całe wyrażenia, np. czy . Wzory stosujemy w obie strony: od lewej do prawej, gdy rozwijamy kwadrat lub iloczyn, i od prawej do lewej, gdy zapisujemy sumę jako kwadrat albo iloczyn.
Kwadrat sumy nie jest sumą kwadratów: , bo brakuje podwojonego iloczynu . Składnik z pierwiastkiem podnosimy do kwadratu w całości, np. . Odejmując kwadrat dwumianu, bierzemy całe rozwinięcie w nawias i zmieniamy znaki wszystkich jego wyrazów.
Zadania na wzory trzeciego stopnia — sześcian sumy i różnicy oraz sumę i różnicę sześcianów — zostały zebrane w osobnym typie , a przekształcanie wyrażeń algebraicznych bez tych wzorów — w typie .
Rozwijanie kwadratu sumy lub różnicy
W tym wariancie obliczamy lub dla liczb z pierwiastkami albo dla wyrażeń ze zmiennymi. Rozpisujemy kwadrat zgodnie ze albo , pamiętając o podwojonym iloczynie, i redukujemy wyrazy podobne.
W tym zadaniu oba składniki różnicy są pierwiastkami kwadratowymi, więc ich kwadraty są liczbami naturalnymi, a podwojony iloczyn upraszczamy, mnożąc pierwiastki.
Tutaj składnikami sumy są jednomiany z dwiema zmiennymi, więc do kwadratu podnosimy zarówno współczynniki, jak i zmienne.
Tutaj do kwadratu podnosimy sumę trzech składników — korzystamy ze albo dwa razy ze wzoru na kwadrat sumy, traktując dwa składniki jak jeden.
Tutaj w równości z kwadratem dwumianu występuje nieznana liczba. Rozwijamy kwadrat i porównujemy obie strony — osobno części wymierne i osobno wyrazy z pierwiastkiem.
Iloczyn sumy i różnicy — różnica kwadratów
W tym wariancie występuje iloczyn sumy i różnicy tych samych składników, który ze zastępujemy różnicą kwadratów:
W tym zadaniu iloczyn sumy i różnicy jest dodatkowo mnożony przez zmienną, więc najpierw zamieniamy go na różnicę kwadratów, a potem mnożymy przez tę zmienną.
Tutaj mnożymy kwadraty dwóch wyrażeń różniących się tylko znakiem między składnikami — iloczyn kwadratów zapisujemy jako kwadrat iloczynu i korzystamy ze wzoru na różnicę kwadratów.
Tutaj w mianowniku ułamka występuje różnica pierwiastka i liczby, więc stosujemy : licznik i mianownik mnożymy przez wyrażenie sprzężone, a w mianowniku powstaje różnica kwadratów.
Różnica kwadratów dwóch wyrażeń
W tym wariancie upraszczamy wyrażenie postaci , w którym i są dwumianami. Możemy rozwinąć oba kwadraty i zredukować wyrazy podobne albo od razu skorzystać ze :
Różnicę zapisujemy z nawiasem, aby zmienić znaki wszystkich wyrazów .
W tym zadaniu dwumiany pod kwadratami mają te same składniki, różniące się znakiem, więc wzór na różnicę kwadratów od razu daje prosty iloczyn.
Tutaj dwumiany pod kwadratami mają różne składniki, więc niezależnie od wybranej metody trzeba jeszcze wymnożyć nawiasy i zredukować wyrazy podobne.
Tutaj w dwumianach zamiast zmiennej występuje pierwiastek, więc wynik jest liczbą; wygodnie jest skorzystać ze wzoru na różnicę kwadratów, bo suma dwumianów jest liczbą wymierną.
Tutaj od kwadratu dwumianu odejmujemy iloczyn sumy i różnicy, więc korzystamy z dwóch wzorów: na kwadrat różnicy i na różnicę kwadratów.
Zapisywanie sumy jako kwadratu lub iloczynu
W tym wariancie korzystamy ze od prawej do lewej: rozpoznajemy w wyrażeniu trójmian albo różnicę kwadratów i zapisujemy je jako kwadrat dwumianu lub iloczyn:
W tym zadaniu trójmian ze zmienną trzeba zapisać jako iloczyn dwóch czynników — rozpoznajemy w nim kwadrat różnicy.
Tutaj od liczby odejmujemy kwadrat dwumianu, więc całe wyrażenie jest różnicą kwadratów: liczbę zapisujemy jako kwadrat i rozkładamy różnicę na iloczyn.
Tutaj obliczamy wartość trójmianu dla liczby z pierwiastkiem. Po zapisaniu trójmianu jako kwadratu dwumianu wystarczy podstawić liczbę do dwumianu, co bardzo skraca rachunki.
Tutaj obliczamy różnicę kwadratów dwóch dużych liczb — zamiast podnosić je do kwadratu, zapisujemy różnicę jako iloczyn sumy i różnicy tych liczb.

