Ten typ obejmuje zadania, w których jest określona za pomocą : w pierwszym wierszu są argumenty, a w drugim — odpowiadające im wartości. Dziedziną takiej funkcji jest zbiór argumentów wypisanych w tabeli, a zbiorem wartości — zbiór różnych liczb występujących w drugim wierszu. Funkcja nie jest określona między argumentami z tabeli, więc wszystkie własności sprawdzamy tylko dla tych liczb.
Zadania, w których funkcję podano za pomocą wykresu, zostały zebrane w osobnym typie .
Miejsca zerowe, największa i najmniejsza wartość
W tym wariancie odczytujemy własności bezpośrednio z tabeli, pamiętając, że argumenty stoją w pierwszym wierszu, a wartości — w drugim. to argument, pod którym w drugim wierszu stoi , a największa i najmniejsza wartość to największa i najmniejsza liczba w drugim wierszu.
W tym zadaniu szukamy jednego miejsca zerowego — jest nim argument stojący nad zerem w drugim wierszu, a nie któraś z wartości funkcji.
Tutaj sprawdzamy kilka zdań naraz — o liczbie miejsc zerowych, o symetrii wykresu oraz o największej i najmniejszej wartości — więc każde porównujemy osobno z tabelą. Przy liczbie miejsc zerowych liczymy wszystkie zera w drugim wierszu.
Symetria wykresu względem osi
W tym wariancie sprawdzamy, czy wykres funkcji jest symetryczny względem osi . Z wynika, że obrazem wykresu w tej symetrii jest wykres . Wykres jest więc symetryczny względem osi dokładnie wtedy, gdy wraz z każdym argumentem w tabeli występuje liczba oraz
Zadania, w których wykres przekształcamy przez symetrię względem osi, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu dla jednej pary argumentów przeciwnych wartości są równe, ale to nie wystarcza — warunek sprawdzamy dla każdej pary, a symetrię wyklucza już jedna para argumentów przeciwnych o różnych wartościach.
.png)