Ten typ obejmuje zadania, w których ustalamy wzajemne położenie dwóch prostych: sprawdzamy, czy są i różne, czy , czy są , czy tylko pod kątem innym niż prosty. Porównujemy prostych zapisanych w i korzystamy z oraz :
Tu i to współczynniki kierunkowe prostych i . Gdy , o położeniu prostych decydują wyrazy wolne: dla proste są równoległe i różne, czyli nie mają punktów wspólnych, a dla się pokrywają. Gdy , proste przecinają się w jednym punkcie — pod kątem prostym, jeśli , a w przeciwnym razie pod kątem ostrym.
Prosta pozioma ma współczynnik kierunkowy , więc iloczyn jej współczynnika i współczynnika dowolnej innej prostej jest równy , a nie . Prostopadła do niej jest tylko prosta pionowa , która nie ma postaci kierunkowej.
Zadania dotyczące wyłącznie prostopadłości prostych zostały zebrane w osobnym typie , a zadania dotyczące wyłącznie równoległości — w typie .
Wzajemne położenie dwóch prostych
W tym wariancie znamy równania dwóch prostych i wybieramy poprawny opis ich położenia. Doprowadzamy oba równania do postaci kierunkowej i porównujemy współczynniki kierunkowe. Gdy są różne, obliczamy ich iloczyn i sprawdzamy warunek prostopadłości ; gdy są równe, porównujemy jeszcze wyrazy wolne. Odpowiedzi w takich zadaniach opisują zwykle różne możliwe położenia prostych, więc sprawdzamy oba warunki, a nie tylko jeden.
W tym zadaniu obie proste są dane w standardowej postaci kierunkowej, więc współczynniki odczytujemy od razu.
Tutaj równanie jednej z prostych nie jest rozwiązane względem , więc najpierw sprowadzamy je do postaci kierunkowej.
Tutaj równanie jednej z prostych nie zawiera , więc opisuje prostą poziomą o współczynniku kierunkowym równym zeru; prostopadła do niej mogłaby być tylko prosta pionowa.

