Ten typ obejmuje zadania o i jego częściach — i — oraz o wzajemnym położeniu dwóch okręgów. Łuk i wycinek są wyznaczone przez kąt środkowy : stanowią one taką część całego okręgu i całego koła, jaką kąt stanowi w kącie pełnym. Dla koła o promieniu :
Tutaj jest polem koła, — długością łuku, a — polem wycinka. Są to , i ; dla drugi z nich daje . Pole , czyli części koła odciętej cięciwą, jest różnicą pola wycinka i pola trójkąta utworzonego przez cięciwę i dwa promienie ().
Zadania, w których z kąta wpisanego wyznaczamy kąt środkowy, zostały zebrane w osobnym typie .
Pole koła i pierścienia kołowego
W tym wariancie korzystamy ze :
Pola figur złożonych z kół wyrażamy przez pola tych kół, dodając je albo odejmując.
W tym zadaniu każda figura składa się z dwóch kół, więc jej pole jest sumą pól tych kół; z równości pól obu figur wyznaczamy promień.
Tutaj koło powiększono o pas stałej szerokości, czyli o pierścień kołowy; jego pole jest różnicą pól dwóch kół, a przyrost pola wyrażamy w procentach pola początkowego.
Długość łuku i kąt środkowy
W tym wariancie łączymy kąt środkowy z długością łuku , na którym ten kąt jest oparty. Ze wynika proporcja:
W tym zadaniu łuk stanowi daną część długości okręgu, więc kąt środkowy jest taką samą częścią kąta pełnego.
Tutaj szukamy obwodu wycinka koła: do długości łuku trzeba dodać dwa promienie ograniczające wycinek, o czym łatwo zapomnieć.
Tutaj kąt środkowy trzeba najpierw wyznaczyć z trójkąta równoramiennego, którego ramionami są promienie, a dopiero potem obliczamy długość łuku.
Pole wycinka koła
W tym wariancie obliczamy pole wycinka ze :
Najważniejsze jest rozpoznanie wycinka na rysunku i wyznaczenie jego kąta środkowego .
W tym zadaniu część wspólna koła i kwadratu jest wycinkiem o kącie prostym, czyli ćwiartką koła.
Tutaj trzy wierzchołki rombu leżą na okręgu, a czwarty jest jego środkiem, więc kąt środkowy wycinka wyznaczamy z .
Okrąg przechodzący przez środek drugiego okręgu
W tym wariancie jeden okrąg przechodzi przez środek drugiego. Z definicji każdy jego punkt leży w odległości od środka, więc odległość środków jest równa promieniowi tego okręgu, który przechodzi przez środek drugiego:
Tutaj okrąg o środku i promieniu przechodzi przez środek drugiego okręgu — może to być okrąg mniejszy albo większy.
W tym zadaniu większy okrąg przechodzi przez środek mniejszego.
Tutaj promienie są takie same jak w poprzednim przykładzie, ale przez środek drugiego okręgu przechodzi mniejszy okrąg.
Okręgi styczne
W tym wariancie dwa okręgi o promieniach i są . Z odległość ich środków zależy od rodzaju styczności:
Pierwsza równość dotyczy okręgów stycznych zewnętrznie, a druga — wewnętrznie. Punkt styczności leży na prostej łączącej środki. Zadania o okręgach stycznych danych równaniami zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu prosta styczna do jednego z okręgów przechodzi przez środek drugiego, więc z środki i punkt styczności tworzą trójkąt prostokątny.



