Ten typ obejmuje zadania, w których sprawdzamy, która z podanych liczb spełnia — albo której liczby nie ma w zbiorze jej rozwiązań. Nie musimy rozwiązywać całej nierówności: liczba spełnia nierówność , gdy , czyli gdy po podstawieniu w miejsce otrzymujemy nierówność prawdziwą.
Zadania, w których wyznaczamy cały zbiór rozwiązań nierówności wielomianowej, zostały zebrane w osobnym typie , a zadania, w których sprawdzamy, czy liczba jest pierwiastkiem wielomianu — w typie .
Podstawianie liczb do wielomianu
W tym wariancie jest zapisany w postaci ogólnej, więc kolejno podstawiamy podane liczby, obliczamy wartości wielomianu i porównujemy je z prawą stroną nierówności. Najwięcej błędów zdarza się przy potęgach liczb ujemnych:
Na przykład , a . W nierówności ostrej liczba, dla której obie strony są równe, nie należy do zbioru rozwiązań.
W tym zadaniu wielomian zawiera parzystą i nieparzystą potęgę niewiadomej, więc przy podstawianiu liczb ujemnych szczególnie uważamy na znaki wyrazów.
Tutaj wielomian zawiera tylko nieparzyste potęgi niewiadomej, więc dla liczb przeciwnych przyjmuje wartości przeciwne. Wartość porównujemy z liczbą stojącą po prawej stronie, a nie z zerem.
Znak iloczynu czynników
W tym wariancie wielomian ma , więc zamiast obliczać jego wartość, ustalamy znaki czynników. Iloczyn liczb różnych od zera jest dodatni, gdy liczba czynników ujemnych jest parzysta, a ujemny — gdy jest nieparzysta; jeśli któryś czynnik jest zerem, cały iloczyn jest zerem. Znak czynnika liniowego zależy od położenia liczby względem jego miejsca zerowego:
W tym zadaniu iloczyn ma trzy czynniki liniowe, a jeden z nich zapisano w odwrotnej kolejności — czynnik jest dodatni dla , a nie dla .
Tutaj dla jednej z podanych liczb zeruje się czynnik, a nierówność jest ostra, więc ta liczba jej nie spełnia — iloczyn jest wtedy równy zeru.
Tutaj jeden z czynników jest dodatni dla każdej liczby rzeczywistej, więc nie wpływa na znak iloczynu i wystarczy zbadać drugi czynnik; szukamy liczby, która nie spełnia nierówności.

