Ten typ obejmuje zadania, w których przekształcamy wyrażenia z logarytmami, korzystając z — najczęściej razem z . Najważniejsze są prawa działań na logarytmach o tej samej podstawie:
Równości te zachodzą dla , , dodatnich liczb , i dowolnej liczby . Pozwalają zastąpić sumę lub różnicę logarytmów jednym logarytmem, a współczynnik przed logarytmem — wykładnikiem potęgi. Na końcu wartość odczytujemy z , np. . Zadania, w których wystarczy sama definicja logarytmu, zostały zebrane w osobnym typie .
Prawa działań dotyczą iloczynu, ilorazu i potęgi liczby logarytmowanej, a nie jej sumy. W ogólności:
Logarytm sumy obliczamy dopiero po zapisaniu sumy w postaci iloczynu, np. po wyłączeniu wspólnego czynnika przed nawias. Prawa stosujemy tylko do logarytmów o tej samej podstawie.
Suma i różnica logarytmów o tej samej podstawie
W tym wariancie dodajemy lub odejmujemy logarytmy o tej samej podstawie. Sumę zastępujemy logarytmem iloczynu, a różnicę — logarytmem ilorazu. Otrzymany iloczyn lub iloraz zapisujemy jako potęgę podstawy.
W tym zadaniu żadna z liczb logarytmowanych nie jest potęgą podstawy, ale ich iloraz już jest, więc najpierw łączymy oba logarytmy w jeden.
Tutaj dodajemy logarytmy dwóch ułamków, a ich iloczyn też jest ułamkiem, więc zapisujemy go jako potęgę podstawy o wykładniku ujemnym.
Tutaj w jednym wyrażeniu występują dodawanie i odejmowanie trzech logarytmów, więc od razu zapisujemy jeden logarytm: iloczyn dwóch liczb dzielimy przez trzecią.
Współczynnik przed logarytmem — logarytm potęgi
W tym wariancie przed logarytmem stoi współczynnik. Zamieniamy go na wykładnik potęgi liczby logarytmowanej, a dopiero potem dodajemy lub odejmujemy logarytmy:
W tym zadaniu współczynnik stoi tylko przy pierwszym z dwóch logarytmów, więc najpierw zamieniamy go na wykładnik, a potem odejmujemy logarytmy.
Tutaj występują , a liczbami logarytmowanymi są pierwiastek i potęga, więc prawo logarytmu potęgi stosujemy w obie strony.
Tutaj zamiast liczb występują litery, więc korzystamy z tych samych praw, a wynik zapisujemy jako jeden logarytm wyrażenia algebraicznego.
Liczba jako logarytm i rozkład liczby logarytmowanej
W tym wariancie przechodzimy od sumy liczby i logarytmu do jednego logarytmu albo odwrotnie. Liczbę zapisujemy jako logarytm o tej samej podstawie i korzystamy z prawa logarytmu iloczynu:
W tym zadaniu idziemy od sumy do jednego logarytmu: liczbę naturalną zastępujemy logarytmem potęgi podstawy, a potem mnożymy liczby logarytmowane.
Tutaj wartość jednego logarytmu jest oznaczona literą, więc idziemy w drugą stronę: liczbę logarytmowaną drugiego logarytmu rozkładamy na iloczyn, którego jednym czynnikiem jest liczba z pierwszego logarytmu.
Tutaj liczbą logarytmowaną jest suma potęg, więc żadnego prawa nie można zastosować od razu — najpierw wyłączamy wspólny czynnik przed nawias, a potem zamieniamy logarytm iloczynu na sumę.
Podstawa logarytmu będąca pierwiastkiem lub potęgą
W tym wariancie podstawa logarytmu jest pierwiastkiem lub potęgą innej liczby . Zapisujemy podstawę i liczbę logarytmowaną jako potęgi , korzystając z potęg o wykładniku wymiernym, a wtedy z definicji logarytmu:
Tu , i . Ten sam sposób stosujemy w zadaniach zebranych w typie .
W tym zadaniu podstawą jest pierwiastek kwadratowy, więc liczbę logarytmowaną zapisujemy jako potęgę tego pierwiastka i odczytujemy wykładnik.
Tutaj liczbą logarytmowaną jest pierwiastek piątego stopnia, a podstawa jest potęgą liczby , więc obie liczby zapisujemy jako potęgi liczby .
