Ten typ obejmuje zadania o , czyli określonych przez podanie pierwszego wyrazu i wzoru, który wyraża każdy następny wyraz za pomocą poprzedniego:
Tutaj jest daną liczbą, a — przepisem, np. ; wzór rekurencyjny obowiązuje dla każdej liczby naturalnej . Wyrazy obliczamy po kolei: z otrzymujemy , z — i tak dalej. W przeciwieństwie do wzoru ogólnego nie możemy od razu obliczyć wyrazu o dużym numerze, chyba że rozpoznamy rodzaj ciągu.
Obliczanie kolejnych wyrazów
W tym wariancie znamy pierwszy wyraz i wzór rekurencyjny, a szukamy jednego z dalszych wyrazów. Podstawiamy kolejno i obliczamy wyrazy jeden po drugim.
Zadania, w których dla ciągu rekurencyjnego sprawdzamy, czy jest arytmetyczny, geometryczny lub monotoniczny, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu każdy wyraz powstaje z poprzedniego przez pomnożenie i dodanie liczby, więc obliczamy kolejne wyrazy jeden po drugim.
Tutaj każdy wyraz powstaje przez odjęcie tej samej liczby, więc ciąg jest , a dalszy wyraz można obliczyć ze wzoru ogólnego zamiast wypisywać wszystkie wyrazy.
Wcześniejsze wyrazy i monotoniczność z rekurencji
W tym wariancie znamy jeden z dalszych wyrazów, a szukamy wcześniejszego. Przekształcamy wzór rekurencyjny tak, aby wyznaczyć za pomocą , i cofamy się wyraz po wyrazie. Z rekurencji postaci od razu odczytujemy różnicę , której znak rozstrzyga o ciągu.