Ten typ obejmuje zadania, w których przekształcamy , czyli ilorazy wielomianów, np. . Takie ma sens tylko wtedy, gdy mianownik jest różny od zera; zbiór takich liczb to . W zadaniach dziedzina jest zwykle podana w treści, np. „dla ”, i wszystkie przekształcenia wykonujemy przy tym założeniu.
Dodawanie i odejmowanie — wspólny mianownik
W tym wariancie dodajemy lub odejmujemy . Sprowadzamy je do wspólnego mianownika — najprościej mnożąc mianowniki, chyba że mają wspólny czynnik — i dodajemy liczniki:
Mianowniki i są różne od zera. Sprowadzanie ułamków do wspólnego mianownika, z którego korzystamy w zadaniach tego typu, opisuje artykuł .
W tym zadaniu mianowniki są różnicą i sumą tych samych liczb, więc ich iloczyn — wspólny mianownik — zapisujemy jako różnicę kwadratów.
Tutaj odejmujemy ułamki, których mianowniki i liczniki są różnymi dwumianami. Cały drugi licznik po wymnożeniu bierzemy w nawias, bo minus zmienia znaki wszystkich jego wyrazów.
Tutaj od ułamka odejmujemy liczbę, więc zapisujemy ją jako ułamek o tym samym mianowniku, mnożąc ją przez mianownik i dzieląc przez niego.
Mnożenie i dzielenie — rozkład na czynniki i skracanie
W tym wariancie mnożymy lub dzielimy ułamki algebraiczne. Dzielenie zastępujemy mnożeniem przez odwrotność dzielnika:
Przy dzieleniu zakładamy też, że . Przed mnożeniem liczniki i mianowniki rozkładamy na czynniki — wyłączamy wspólny czynnik przed nawias i korzystamy ze , np. — a potem skracamy czynniki występujące w liczniku i w mianowniku. Mnożenie, dzielenie i skracanie ułamków, potrzebne w zadaniach tego typu, opisuje artykuł .
W tym zadaniu mnożymy ułamki, a mianownik pierwszego z nich jest różnicą kwadratów — po rozłożeniu go na czynniki skracamy wspólny dwumian.
Tutaj mianownik pierwszego ułamka jest kwadratem sumy, a w drugim ułamku czynniki trzeba wyłączyć przed nawias w liczniku i w mianowniku.
Tutaj ułamki dzielimy, więc drugi z nich najpierw odwracamy, a dopiero potem rozkładamy wyrażenia na czynniki i skracamy.
Skracać wolno tylko wspólne czynniki iloczynów, np. dla . Składników sumy nie skracamy: . Gdy dwumiany różnią się tylko znakiem, np. i , wyłączamy przed nawias .