Ten typ obejmuje zadania, w których badamy . Ze wzoru ogólnego różnica dwóch kolejnych wyrazów ma postać:
Dla wszystkie wyrazy mają znak pierwszego wyrazu, więc o monotoniczności decydują znak i to, czy jest większe, czy mniejsze od . Wynika stąd : dla ciąg jest , gdy , i , gdy , a dla jest odwrotnie. Dla ciąg jest , a dla jego wyrazy mają naprzemienne znaki, więc ciąg nie jest monotoniczny.
Analogiczne zadania dla ciągu arytmetycznego zostały zebrane w osobnym typie .
Monotoniczność z ilorazu i znaku pierwszego wyrazu
W tym wariancie znamy kilka kolejnych wyrazów ciągu. Iloraz obliczamy z dwóch kolejnych znanych wyrazów, , i razem ze znakiem pierwszego wyrazu porównujemy z twierdzeniem. Brakujący wyraz lub parametr wyznaczamy z definicji: .
Iloraz z przedziału nie oznacza jeszcze, że ciąg jest malejący. Na przykład ciąg ma iloraz , a jest rosnący, bo jego wyrazy są ujemne. Zawsze sprawdzamy też znak pierwszego wyrazu.
