Ten typ obejmuje , w których jest zapisany w postaci ogólnej, czyli jako suma jednomianów, np. . Rozwiązujemy je, rozkładając lewą stronę na czynniki, a potem przyrównujemy każdy czynnik do zera — iloczyn jest równy zeru wtedy i tylko wtedy, gdy zeruje się co najmniej jeden z czynników. Czynnik kwadratowy postaci rozkładamy :
Zadania z równaniami, które są już zapisane jako iloczyn, zostały zebrane w osobnym typie .
Grupowanie wyrazów i wyłączanie wspólnego czynnika
W tym wariancie wielomian ma cztery wyrazy, a współczynniki pierwszej i drugiej pary są proporcjonalne. Z pierwszej pary wyłączamy przed nawias potęgę niewiadomej, z drugiej — liczbę, tak aby w obu nawiasach powstał ten sam dwumian, i wyłączamy go jako wspólny czynnik:
Drugi czynnik dla rozkładamy na , a czynnik z nigdy się nie zeruje, więc rozwiązania daje wtedy tylko czynnik liniowy.
W tym zadaniu wspólnym czynnikiem par wyrazów jest dwumian ze współczynnikiem różnym od przy niewiadomej, a drugi czynnik rozkładamy wzorem na różnicę kwadratów.
Tutaj wyrazy można pogrupować na dwa sposoby — wyłączając z par albo — a czynnik kwadratowy daje pierwiastki niewymierne.
Tutaj czynnik kwadratowy otrzymany po grupowaniu jest sumą kwadratu niewiadomej i liczby dodatniej, więc nigdy się nie zeruje i rozwiązania daje tylko czynnik liniowy.
Tutaj wielomian jest czwartego stopnia: po zgrupowaniu wyrazów powstaje czynnik z sześcianem niewiadomej, który przyrównujemy do zera i rozwiązujemy za pomocą pierwiastka sześciennego.
Szukanie pierwiastka wśród dzielników wyrazu wolnego
W tym wariancie zaczynamy od znalezienia jednego pierwiastka wielomianu. Korzystamy z : jeśli wielomian o współczynnikach całkowitych ma pierwiastek całkowity, to jest on dzielnikiem wyrazu wolnego . Sprawdzamy kolejne dzielniki, aż znajdziemy liczbę , dla której ; wtedy wielomian dzieli się przez dwumian :
Wielomian wyznaczamy, dzieląc przez pisemnie albo , lub grupując wyrazy tak, aby wyłączyć przed nawias. Dzielenie wielomianów, z którego korzystamy w zadaniach tego typu, opisuje artykuł .
W tym zadaniu pierwiastek całkowity znajdujemy wśród dzielników wyrazu wolnego, a potem grupujemy wyrazy tak, aby wyłączyć przed nawias odpowiadający mu dwumian. Pozostały czynnik kwadratowy rozkładamy wzorem na różnicę kwadratów.
Tutaj najpierw sprawdzamy, czy punkt należy do wykresu wielomianu — porównujemy wartość wielomianu z drugą współrzędną punktu — a potem zapisujemy wielomian jako iloczyn czynników liniowych.