Ten typ obejmuje , w których pod stoi wyrażenie nieliniowe albo występuje kilka wartości bezwzględnych. Korzystamy z definicji wartości bezwzględnej:
Tu oznacza dowolne wyrażenie z niewiadomą. Gdy po jednej stronie nierówności stoi jedna wartość bezwzględna, a po drugiej liczba , korzystamy z :
Dla nierówności nieostrych zachodzą analogiczne równoważności ze znakami i . Zadania z nierównościami liniowymi postaci zostały zebrane w osobnym typie , a równania z wartością bezwzględną, rozwiązywane tymi samymi metodami — w typie .
Przedziały, na których rozpatrujemy przypadki, są rozłączne i razem tworzą zbiór wszystkich liczb rzeczywistych — każdy punkt podziału należy do dokładnie jednego z nich. Rozwiązania otrzymane w danym przypadku przecinamy z jego przedziałem, a odpowiedzią jest suma wyników ze wszystkich przypadków.
Rozpatrywanie przypadków na przedziałach
W tym wariancie w nierówności występują dwie wartości bezwzględne wyrażeń liniowych. Miejsca zerowe tych wyrażeń dzielą oś liczbową na przedziały, na których każde z nich ma stały znak — dla miejsc zerowych są to przedziały , i . Na każdym przedziale korzystamy z definicji — dla oraz dla — i zapisujemy nierówność bez wartości bezwzględnych. Rozwiązujemy otrzymaną nierówność liniową, przecinamy jej zbiór rozwiązań z przedziałem i sumujemy wyniki ze wszystkich przypadków.
W tym zadaniu wartości bezwzględne odejmujemy, a jedna z nich jest pomnożona przez liczbę, więc po opuszczeniu wartości bezwzględnej całe wyrażenie bierzemy w nawias i dopiero wtedy mnożymy.
Tutaj po prawej stronie stoi wyrażenie z niewiadomą, a w jednym z przypadków niewiadoma się redukuje — otrzymujemy nierówność prawdziwą dla każdej liczby z przedziału.
Tutaj wartości bezwzględne trzeba najpierw otrzymać: wyrażenia pod pierwiastkami są kwadratami dwumianów, a z .
Wyłączenie wspólnego czynnika spod wartości bezwzględnej
W tym wariancie pod jedną wartością bezwzględną stoi trójmian kwadratowy, a pod drugą — dwumian. Po rozłożeniu trójmianu na czynniki liniowe oba wyrażenia mają wspólny czynnik. Korzystamy z :
Wspólną wartość bezwzględną rozpatrujemy osobno: liczby, dla których , sprawdzamy bezpośrednio, a dla pozostałych dzielimy obie strony przez — zwrot nierówności się nie zmienia. Zostaje prosta nierówność z jedną wartością bezwzględną, którą rozwiązujemy z .
W tym zadaniu nierówność jest nieostra, więc liczba zerująca wspólny czynnik należy do zbioru rozwiązań.
Tutaj z dwumianu najpierw wyłączamy liczbę, a nierówność jest ostra, więc liczbę zerującą wspólny czynnik wykluczamy. To zadanie można też rozwiązać, rozpatrując przypadki — wtedy na każdym przedziale rozwiązujemy nierówność kwadratową.
Podnoszenie obu stron do kwadratu
W tym wariancie po obu stronach nierówności stoją same wartości bezwzględne. Obie strony są nieujemne, więc zgodnie z możemy podnieść je do kwadratu. Kwadrat wartości bezwzględnej jest równy kwadratowi liczby, dlatego:
Dzięki temu pozbywamy się wartości bezwzględnych bez rozpatrywania przypadków.
W tym zadaniu szukamy największej liczby całkowitej spełniającej nierówność. Po podniesieniu do kwadratu wyrazy z kwadratem niewiadomej się redukują i zostaje nierówność liniowa.
Wartość bezwzględna wyrażenia wymiernego
W tym wariancie pod wartością bezwzględną stoi wyrażenie wymierne, a po drugiej stronie — liczba. Wyrażenie sprowadzamy do wspólnego mianownika i korzystamy z :
Wzór zachodzi dla . Znak licznika i mianownika ustalamy z założeń o niewiadomej, a potem opuszczamy wartość bezwzględną.
W tym zadaniu niewiadoma jest liczbą naturalną, a po sprowadzeniu do wspólnego mianownika w liczniku zostaje liczba. Szukamy najmniejszej liczby naturalnej spełniającej nierówność.

