Ten typ obejmuje zadania, w których łączymy współczynniki z wyglądem jej wykresu. Z wynika, że znak wyznacza kierunek ramion paraboli: dla są one skierowane w górę, a dla — w dół. Wyraz wolny wyznacza punkt przecięcia z osią , a — pierwszą współrzędną wierzchołka:
Współczynnik to druga współrzędna punktu , w którym parabola przecina oś . Współczynnik razem z wyznacza położenie wierzchołka, a więc i osi symetrii (): gdy i mają ten sam znak, wierzchołek leży na lewo od osi , gdy przeciwne — na prawo, a dla — na osi .
Zadania odwrotne, w których do wzoru dobieramy wykres, zostały zebrane w osobnym typie .
Znak współczynnika i wyraz wolny
W tym wariancie odczytujemy z wykresu kierunek ramion i punkt przecięcia z osią . Z ramiona skierowane w górę oznaczają , a w dół — . Ponieważ , znak zależy od tego, czy parabola przecina oś nad osią , pod nią, czy w początku układu.
W tym zadaniu wystarczy odczytać kierunek ramion i położenie punktu przecięcia z osią względem osi ; położenie wierzchołka nie jest potrzebne.
Tutaj pytanie dotyczy wartości wyrazu wolnego, a nie tylko jego znaku. Odczytujemy ją z punktu przecięcia wykresu z osią albo obliczamy z , bo znamy miejsca zerowe i wierzchołek.
Znak współczynnika z położenia wierzchołka
W tym wariancie korzystamy z zależności z , czyli . Z wykresu odczytujemy znak (kierunek ramion) i znak (po której stronie osi leży wierzchołek), a znak wynika z reguły znaków dla iloczynu.
W tym zadaniu z wykresu odczytujemy kierunek ramion i to, po której stronie osi leży wierzchołek; stąd ustalamy znaki i .
Tutaj współczynnik przy jest znany, a ustalamy znaki i — pierwszy z położenia wierzchołka, drugi z punktu przecięcia z osią .
Tutaj kierunek rozumowania jest odwrotny: znamy znaki i , więc ustalamy, po której stronie osi leży wierzchołek, i wybieramy pasujący wykres.
.png)
.png)
.png)
