Ten typ obejmuje zadania, w których rozwiązujemy , sprawdzamy, która para liczb go spełnia, albo ustalamy liczbę jego rozwiązań. jest para , która spełnia jednocześnie oba równania:
Układ rozwiązujemy jedną z dwóch metod. Zgodnie z z jednego równania wyznaczamy niewiadomą i wstawiamy ją do drugiego. Zgodnie z mnożymy równania przez takie liczby, aby współczynniki przy jednej niewiadomej stały się liczbami przeciwnymi, i dodajemy równania stronami. Obie metody, potrzebne we wszystkich typach zadań z układami równań, opisano w artykule .
Zadania z treścią, które prowadzą do układu równań liniowych, zostały zebrane w osobnym typie , a zadania z parametrem — w typie .
Rozwiązywanie układu równań
W tym wariancie rozwiązujemy układ. Z korzystamy, gdy przy którejś niewiadomej stoi współczynnik lub , a z — gdy współczynniki przy jednej niewiadomej łatwo doprowadzić do liczb przeciwnych.
W tym zadaniu współczynniki przy jednej z niewiadomych łatwo doprowadzić do liczb przeciwnych, więc wygodna jest metoda przeciwnych współczynników.
Tutaj pytanie dotyczy tylko znaków niewiadomych w rozwiązaniu, więc wyznaczone wartości wystarczy porównać z zerem.
Tutaj oceniamy zdania o znaku sumy i iloczynu niewiadomych. Po podzieleniu każdego równania przez jego współczynnik jedno z nich od razu podaje sumę niewiadomych, a drugie — ich różnicę, więc nie trzeba wyznaczać obu niewiadomych do końca.
Sprawdzanie, która para liczb spełnia układ
W tym wariancie odpowiedziami są gotowe pary liczb albo gotowe układy. Z definicji wystarczy podstawić każdą parę do obu równań i sprawdzić, czy oba stają się równościami prawdziwymi. Parę, która spełnia tylko jedno równanie, odrzucamy.
Liczba rozwiązań układu
W tym wariancie ustalamy, czy układ jest , czy . Oba równania przekształcamy do i i porównujemy współczynniki:
Gdy równania mają postać i jedno powstaje z drugiego przez pomnożenie obu stron przez tę samą liczbę, układ jest nieoznaczony; gdy przy takim mnożeniu zgadzają się tylko lewe strony, układ jest sprzeczny. Przy rozwiązywaniu układ nieoznaczony daje równość zawsze prawdziwą, np. , a sprzeczny — fałszywą, np. . Zadania, w których liczbę rozwiązań układu odczytujemy z rysunku, zostały zebrane w osobnym typie .
W tym zadaniu oba równania mają postać ogólną, więc zamiast przekształcać je do postaci kierunkowej, wygodnie jest sprawdzić, czy jedno z nich jest wielokrotnością drugiego.
Tutaj pytanie jest sformułowane geometrycznie — chodzi o zbiór punktów płaszczyzny, których współrzędne spełniają oba równania, czyli o zbiór rozwiązań układu.
Tutaj znamy jedno równanie i spośród podanych wybieramy drugie tak, aby układ był sprzeczny: współczynniki przy i w szukanym równaniu muszą być proporcjonalne do współczynników danego równania, a wyraz wolny już nie.

