Ten typ obejmuje , czyli nierówności, w których niewiadoma występuje pod znakiem funkcji trygonometrycznej, a także dowody nierówności z funkcjami trygonometrycznymi. Rozwiązując nierówność, sprowadzamy ją do prostych nierówności, np. albo , i ich rozwiązania odczytujemy z wykresów .
Najpierw znajdujemy liczby z podanego przedziału, dla których zachodzi równość, np. . Potem z wykresu odczytujemy przedziały, w których wykres funkcji leży nad prostą albo pod nią. Końce tych przedziałów należą do rozwiązania tylko przy nierówności nieostrej.
Sprowadzenie do prostej nierówności z jedną funkcją
W tym wariancie przekształcamy nierówność tak, aby otrzymać proste nierówności z jedną funkcją jednego kąta, i rozwiązujemy je z wykresu w podanym przedziale. Pamiętamy, że sinus i cosinus przyjmują tylko wartości z przedziału , więc nierówność, w której funkcja ma być większa od albo mniejsza od , jest .
W tym zadaniu nierówność jest iloczynem dwóch czynników z , więc podstawiamy i rozwiązujemy . Jedna z otrzymanych nierówności jest sprzeczna, bo sinus nie przekracza .
Tutaj nierówność ma postać ułamka, więc najpierw wyznaczamy — cosinus w mianowniku nie może być zerem. Mianownik jest kwadratem, więc o znaku ułamka decyduje licznik, a z otrzymanego przedziału usuwamy liczby spoza dziedziny.
Dowodzenie nierówności trygonometrycznej
W tym wariancie wykazujemy, że nierówność zachodzi dla wszystkich kątów z danego przedziału. Przekształcamy jedną stronę wzorami trygonometrycznymi tak, aby został w niej jeden wyraz zależny od kąta, i oceniamy jego znak w danym przedziale. Iloczyn sinusa i cosinusa zamieniamy na sumę, czytając od prawej do lewej :
Można też rozpisać oba czynniki ze wzorów na i uprościć iloczyn jedynką trygonometryczną.