Ten typ obejmuje zadania, w których wykres funkcji rozciągamy albo ściskamy wzdłuż jednej z osi, czyli przekształcamy go w . Powinowactwo o osi i skali mnoży przez drugą współrzędną każdego punktu, a powinowactwo o osi — pierwszą. Dla wykresu funkcji prowadzi to do wzorów:
Pierwszy wzór opisuje obraz wykresu w powinowactwie o osi i skali , a drugi — w powinowactwie o osi i skali . Zwróć uwagę na tę odwrotność: wykres funkcji jest dwa razy ściśnięty wzdłuż osi , a nie rozciągnięty.
Powinowactwo o osi — mnożenie wartości funkcji
W tym wariancie wykres funkcji powstaje z wykresu : punkt przechodzi na punkt . Z twierdzenia dziedzina i miejsca zerowe się nie zmieniają, a wszystkie wartości funkcji — także krańce zbioru wartości — mnożą się przez .
W tym zadaniu ze zbioru wartości odczytujemy liczbę, przez którą pomnożono sinus. Wykres jest też rozciągnięty wzdłuż osi , co widać po okresie funkcji — tę zmianę opisuje powinowactwo o osi z następnego wariantu.
Powinowactwo o osi — mnożenie argumentu
W tym wariancie wykres funkcji powstaje z wykresu : punkt przechodzi na punkt . Z zbiór wartości się nie zmienia, a pierwsze współrzędne punktów — np. miejsca zerowe — dzielimy przez . Dla wykres się rozciąga, a dla — ściska.
W tym zadaniu wybieramy wykres spośród czterech podobnych, więc porównujemy położenie charakterystycznych punktów: miejsca zerowego i punktu, w którym łamana się załamuje.

