Ten typ obejmuje zadania dowodowe, w których z podanej równości lub założeń mamy wywnioskować inną równość. i równości przekształcamy zgodnie z , wykonując te same działania na obu stronach, i korzystamy ze :
Każdy krok musi wynikać z poprzedniego albo z założeń, a na końcu zapisujemy wniosek, że otrzymaliśmy tezę.
Nie zaczynamy od tezy, jeśli nie mamy pewności, że wszystkie przekształcenia są równoważne: z tezy można wyprowadzić prawdziwą równość, a mimo to niczego nie udowodnić. Bezpiecznie jest przekształcać założenie albo jedną stronę dowodzonej równości, aż otrzymamy drugą. Podnosząc obie strony do kwadratu lub dzieląc przez wyrażenie, sprawdzamy, czy to dozwolone, np. czy dzielnik jest różny od zera.
Zadania, w których podobnymi metodami dowodzimy nierówności, zostały zebrane w osobnym typie .
Przekształcenie założenia do iloczynu lub kwadratu
W tym wariancie przekształcamy daną równość zgodnie z : opuszczamy nawiasy, przenosimy wyrazy na jedną stronę i zapisujemy wynik jako kwadrat wyrażenia albo iloczyn czynników przyrównany do zera. Potem korzystamy z tego, że kwadrat liczby jest zerem tylko dla zera, a iloczyn jest zerem, gdy zeruje się któryś czynnik:
Z otrzymanych przypadków odczytujemy tezę.
W tym zadaniu założeniem jest równość iloczynu dwóch sum kwadratów i kwadratu sumy. Po wymnożeniu nawiasów i redukcji wyrazów podobnych szukamy w otrzymanym wyrażeniu kwadratu różnicy.
Tutaj założenie jest równością pierwiastków kwadratowych, więc najpierw podnosimy obie strony do kwadratu — to przekształcenie równoważne, bo obie strony są nieujemne. Teza jest alternatywą dwóch równości, co odpowiada iloczynowi dwóch czynników.
Obliczanie sumy potęg z podanych zależności
W tym wariancie znamy sumę dwóch liczb oraz inne zależności między nimi i mamy wykazać, ile wynosi suma kwadratów lub wyższych potęg. Podnosimy daną równość do kwadratu i ze wyznaczamy sumę kwadratów albo iloczyn liczb:
W tym zadaniu znamy sumę liczb i sumę ich kwadratów, a teza dotyczy czwartych potęg, więc wzór na kwadrat sumy stosujemy dwa razy: najpierw do sumy liczb, potem do sumy ich kwadratów.
Tutaj zamiast dwóch dowolnych liczb mamy liczbę i jej odwrotność, więc ich iloczyn jest równy i podwojony iloczyn we wzorze jest po prostu liczbą.
Przekształcanie jednej strony równości
W tym wariancie przekształcamy jedną stronę dowodzonej równości, aż otrzymamy drugą, i po drodze korzystamy z założenia. zapisujemy jako odwrotności, , a ułamki sprowadzamy do wspólnego mianownika:
Wzór zachodzi dla i . Wyrażenie znane z założenia, np. iloczyn liczb, podstawiamy w odpowiednim miejscu.