Ten typ obejmuje zadania z . Każdemu punktowi osi odpowiada liczba — jego współrzędna. Liczby rosną w kierunku strzałki, więc z dwóch liczb większa jest ta, która leży dalej na prawo. Odległość dwóch punktów osi jest różnicą ich współrzędnych: od większej współrzędnej odejmujemy mniejszą.
Długość jednej części podziałki
W tym wariancie oś jest podzielona kreskami na równe części, ale współrzędne znamy tylko dla niektórych punktów. Najpierw obliczamy długość jednej części: odległość dwóch punktów o znanych współrzędnych dzielimy przez liczbę części między nimi.
Tutaj i są znanymi współrzędnymi, przy czym , a — liczbą części między tymi punktami. Potem od znanego punktu odliczamy części: idąc w prawo, dodajemy tyle razy, ile części mijamy, a idąc w lewo — odejmujemy.
W tym zadaniu szukany punkt leży poza odcinkiem między znanymi punktami, więc po obliczeniu długości jednej części odliczamy kolejne części w prawo.
Tutaj jeden z punktów nie leży na kresce podziałki, więc nie obliczamy jego współrzędnej dokładnie. Wystarczy wskazać kreski, między którymi leży, i porównać ich współrzędne z podaną liczbą.
Tutaj szukamy długości całego odcinka, a nie współrzędnej punktu, więc długość jednej części mnożymy przez liczbę wszystkich części odcinka.
Tutaj kolejne kreski oznaczają kolejne liczby całkowite, więc jedna część ma długość . Punktem odniesienia jest pierwiastek: szacujemy go między dwiema kolejnymi liczbami całkowitymi i odliczamy kreski aż do zera.
Tutaj oś przedstawia upływ czasu, a jedna część odpowiada pewnej liczbie minut. Obliczamy ją z czasu oczekiwania, a potem czasy przejazdów i godzinę przyjazdu.
Ułamki na osi liczbowej
W tym wariancie zaznaczamy ułamki na osi albo szukamy liczby leżącej między dwoma ułamkami. Ułamki sprowadzamy do wspólnego mianownika: wtedy jednostkę osi dzielimy na tyle równych części, ile wynosi ten mianownik, a ułamki porównujemy, korzystając z :
Tutaj mianownik jest liczbą dodatnią. Na osi większy ułamek leży dalej na prawo.
W tym zadaniu wszystkie ułamki są ujemne. Po sprowadzeniu ich do wspólnego mianownika mniejszy jest ten, którego licznik jest mniejszy, czyli ten, który leży dalej od zera.
Zbiór liczb spełniających nierówność
W tym wariancie zaznaczamy na osi wszystkie liczby spełniające nierówność, np. . Są to liczby leżące na prawo od razem z samą liczbą — taki zbiór nazywamy . Gdy liczba należy do zbioru, czyli przy znaku lub , rysujemy przy niej zamalowaną kropkę. Gdy nie należy, czyli przy znaku lub , rysujemy pustą kropkę.

