Ten typ obejmuje zadania, w których wyznaczamy punkt przecięcia dwóch prostych albo sprawdzamy, czy dany punkt nim jest. mają dokładnie jeden punkt wspólny , a jego współrzędne spełniają równania obu prostych. Para jest więc rozwiązaniem :
Każde z równań opisuje jedną z prostych. Prostą w postaci kierunkowej też można tak zapisać: .
Proste o równych współczynnikach kierunkowych nie przecinają się w jednym punkcie: proste równoległe i różne nie mają żadnego punktu wspólnego, więc układ ich równań jest sprzeczny, a proste pokrywające się mają nieskończenie wiele punktów wspólnych, więc układ ma nieskończenie wiele rozwiązań.
Zadania, w których liczbę rozwiązań układu wiążemy z położeniem prostych na rysunku, zostały zebrane w osobnym typie .
Wyznaczanie punktu przecięcia z układu równań
W tym wariancie znamy równania dwóch prostych i szukamy ich punktu przecięcia albo tylko jednej z jego współrzędnych. Gdy obie proste mają i , przyrównujemy prawe strony równań:
Z tego równania obliczamy pierwszą współrzędną punktu przecięcia, a drugą — podstawiając do dowolnego z równań. Korzystamy przy tym z : wyrażenie wstawiamy w miejsce do drugiego równania.
Tak samo szukamy argumentu, dla którego dwie i przyjmują równe wartości — rozwiązujemy równanie
co geometrycznie odpowiada punktowi przecięcia wykresów tych funkcji: rozwiązanie równania jest pierwszą współrzędną tego punktu.
W tym zadaniu proste są dane w postaci kierunkowej, więc przyrównujemy prawe strony równań; pytanie dotyczy tylko znaków współrzędnych punktu przecięcia.
Tutaj zamiast prostych mamy wzory dwóch funkcji liniowych i szukamy argumentu, dla którego ich wartości są równe, czyli tylko pierwszej współrzędnej punktu przecięcia wykresów.
Tutaj obie proste są dane w , więc wygodnie jest skorzystać z : po pomnożeniu jednego równania przez dobraną liczbę współczynniki przy stają się równe i ta niewiadoma znika po odjęciu równań stronami.
Sprawdzanie, czy punkt leży na obu prostych
W tym wariancie znamy punkt i wybieramy parę prostych, które się w nim przecinają. Punkt leży na prostej dokładnie wtedy, gdy jego współrzędne spełniają jej równanie, więc podstawiamy i do obu równań każdej pary. Punkt jest punktem przecięcia prostych tylko wtedy, gdy spełnia oba równania, czyli gdy para jest rozwiązaniem układu złożonego z tych równań.
