Ten typ obejmuje , w których po jednej stronie stoi , a po drugiej zero. Iloczyn jest równy zeru, gdy zeruje się któryś z czynników, więc rozwiązania odczytujemy bez obliczania wyróżnika:
Zakładamy przy tym, że . Do tego typu należą też równania, które sprowadzamy do postaci iloczynowej, wyłączając wspólny czynnik przed nawias.
Gdy ten sam czynnik występuje po obu stronach równania, kusi, by podzielić przez niego obie strony. Tracimy wtedy rozwiązanie, dla którego ten czynnik jest równy zeru. Zamiast dzielić, przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę i wyłączamy wspólny czynnik przed nawias.
Zadania z równaniami kwadratowymi w postaci ogólnej zostały zebrane w osobnym typie , a równania wyższych stopni zapisane jako iloczyn — w typie .
Odczytywanie rozwiązań z postaci iloczynowej
W tym wariancie równanie ma już przyrównaną do zera. Rozwiązania odczytujemy wprost z czynników, uważając na znaki: czynnik zeruje się dla , a nie dla . Współczynnik nie wpływa na rozwiązania. Pytanie dotyczy wartości wyrażenia zawierającego rozwiązania, które obliczamy po wyznaczeniu i .
W tym zadaniu przed iloczynem dwumianów stoi współczynnik, który nie wpływa na rozwiązania, a pytanie dotyczy ich sumy.
Tutaj obliczamy sumę kwadratów rozwiązań, więc każde z nich podnosimy do kwadratu przed dodaniem.
Tutaj warunek dotyczy sumy odwrotności rozwiązań, więc po odczytaniu rozwiązań obliczamy odwrotność każdego z nich i dodajemy otrzymane ułamki.
Wspólny czynnik po obu stronach równania
W tym wariancie po obu stronach równania występuje ten sam dwumian. Przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę i wyłączamy wspólny czynnik przed nawias:
Tu , i oznaczają wyrażenia z niewiadomą. Równoważnie możemy wymnożyć nawiasy i rozwiązać w postaci ogólnej.
W tym zadaniu prawa strona jest samym wspólnym czynnikiem, czyli iloczynem tego czynnika i jedynki. Po przeniesieniu jej na lewą stronę wyłączamy wspólny czynnik przed nawias, zamiast dzielić przez niego obie strony.
Tutaj wspólne czynniki po obu stronach różnią się znakiem — dwumiany i są liczbami przeciwnymi, więc najpierw wyłączamy , a potem wspólny czynnik.
Tutaj po prawej stronie stoi kwadrat tego samego dwumianu, który jest czynnikiem lewej strony. Po wyłączeniu wspólnego czynnika sprawdzamy, czy drugi czynnik w ogóle zawiera niewiadomą.
