Spodkiem wysokości nazywamy ten koniec wysokości, który leży na prostej lub płaszczyźnie, na którą wysokość jest opuszczona; wysokość jest w tym punkcie prostopadła do tej prostej lub płaszczyzny. Spodek leży na prostej zawierającej bok, a spodek wysokości ostrosłupa lub stożka — na płaszczyźnie podstawy (zob. ).