Ten typ obejmuje zadania z poziomu rozszerzonego o , w których korzystamy z jej postaci iloczynowej, z położenia wierzchołka paraboli albo z wykresu funkcji z wartością bezwzględną. Z wierzchołek paraboli ma współrzędne:
Z wynika, że dla ramiona paraboli są skierowane w dół i funkcja przyjmuje w wierzchołku wartość największą, a dla — wartość najmniejszą. Gdy znamy miejsca zerowe i , zapisujemy funkcję w :
Z wierzchołek leży wtedy na prostej w połowie drogi między miejscami zerowymi: .
Zadania o wartości najmniejszej i największej funkcji kwadratowej na poziomie podstawowym zostały zebrane w typie , a zadania o takich wartościach w przedziale domkniętym — w typie .
Funkcja o znanych miejscach zerowych
W tym wariancie znamy miejsca zerowe funkcji kwadratowej, ale nie znamy wszystkich jej współczynników. Zapisujemy funkcję w postaci iloczynowej i z niej obliczamy potrzebne wartości — nie musimy wyznaczać postaci ogólnej.
W tym zadaniu nie znamy współczynnika , ale obliczamy iloraz dwóch wartości funkcji, więc ten współczynnik się skraca.
Tutaj współczynnik przy jest dany, a szukamy największej wartości funkcji. Osiąga ją ona w wierzchołku paraboli, którego pierwsza współrzędna leży w połowie drogi między miejscami zerowymi.
Funkcja kwadratowa z wartością bezwzględną
W tym wariancie badamy funkcję , w której na funkcję kwadratową nałożono . Wykres funkcji otrzymujemy z paraboli, odbijając symetrycznie względem osi część leżącą pod tą osią. Wyznaczamy miejsca zerowe i wierzchołek paraboli, a potem z wykresu odczytujemy potrzebne wartości funkcji .
W tym zadaniu szukamy zbioru wartości funkcji w przedziale domkniętym, do którego należy miejsce zerowe, ale nie należy wierzchołek — porównujemy więc wartości na krańcach przedziału.
Tutaj szukamy parametru, dla którego równanie ma dokładnie dwa rozwiązania dodatnie. Przesuwamy prostą poziomą i liczymy jej punkty wspólne z częścią wykresu leżącą na prawo od osi .
.png)


