Ten typ obejmuje , w których występują sinus i cosinus, a jedna z tych funkcji — w drugiej potędze. Korzystamy z i zastępujemy kwadrat jednej funkcji wyrażeniem z drugą:
Po takiej zamianie w równaniu zostaje jedna funkcja, np. . Podstawiamy , rozwiązujemy otrzymane równanie i dla każdego jego rozwiązania odczytujemy z wykresu odpowiednie liczby w podanym przedziale. Sinus i cosinus — jako — przyjmują tylko wartości z przedziału , więc rozwiązania spoza tego przedziału odrzucamy.
Równania, w których łączymy kilka różnych wzorów, zostały zebrane w ogólnym typie . Zadania z poziomu podstawowego, w których z jedynki trygonometrycznej obliczamy wartości funkcji kąta, zostały zebrane w typie .
Sprowadzenie do równania z jedną funkcją
W tym wariancie jedna funkcja występuje w drugiej potędze, a druga — w pierwszej lub wyższej. Kwadrat pierwszej funkcji zamieniamy z jedynki trygonometrycznej, za drugą funkcję podstawiamy i otrzymujemy z niewiadomą . Każde jego rozwiązanie z przedziału daje proste równanie, np. .
W tym zadaniu po zamianie kwadratu cosinusa otrzymujemy , a oba jego rozwiązania są dopuszczalnymi wartościami sinusa.
Tutaj jedno z rozwiązań równania kwadratowego jest większe od , więc je odrzucamy — sinus nie przyjmuje takich wartości.
Tutaj sinus występuje też w trzeciej potędze, więc po podstawieniu otrzymujemy równanie trzeciego stopnia, które rozkładamy na czynniki, grupując wyrazy. W podanym przedziale sinus jest ujemny, więc dodatnie wartości nie dają rozwiązań.
Wyznaczanie sinusa i cosinusa z zależności między nimi
W tym wariancie znamy zależność między sinusem i cosinusem tego samego kąta, w której obie funkcje występują w pierwszej potędze. Wyznaczamy z niej jedną funkcję, podstawiamy ją do jedynki trygonometrycznej i otrzymujemy równanie kwadratowe z drugą funkcją. Z jego rozwiązań wybieramy te, które pasują do kąta — dla kąta ostrego sinus i cosinus są dodatnie, co wynika z definicji .
W tym zadaniu zależność wynika z trójkąta prostokątnego: ilorazy przyprostokątnych przez przeciwprostokątną to cosinus i sinus tego samego kąta ostrego, więc dany stosunek jest różnicą tych funkcji.