Ten typ obejmuje , czyli nierówności z niewiadomą w mianowniku. Najpierw wyznaczamy — wykluczamy liczby, które zerują którykolwiek mianownik. Potem zgodnie z przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę i sprowadzamy je do wspólnego mianownika. Otrzymany ułamek mnożymy przez kwadrat mianownika, który jest dodatni — z :
Ta sama równoważność zachodzi dla znaków , i , przy czym miejsca zerowe mianownika nie należą do dziedziny. Otrzymujemy — zadania z takimi nierównościami zostały zebrane w osobnym typie .
Obu stron nierówności nie mnożymy przez sam mianownik, jeśli nie znamy jego znaku — dla mianownika ujemnego zwrot nierówności by się zmienił. Dlatego przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę i mnożymy przez kwadrat mianownika albo badamy znaki licznika i mianownika. Na koniec usuwamy ze zbioru rozwiązań liczby spoza dziedziny.
Wspólny mianownik i nierówność wielomianowa
W tym wariancie po sprowadzeniu do wspólnego mianownika licznik i mianownik ułamka zmieniają znak w zależności od . Rozkładamy je na czynniki — trójmiany kwadratowe za pomocą wyróżnika — i mnożymy nierówność przez kwadrat mianownika, zgodnie z twierdzeniem o metodzie nierówności równoważnych dla nierówności wymiernej. Otrzymaną nierówność wielomianową rozwiązujemy, szkicując wykres wielomianu, a ze zbioru rozwiązań usuwamy miejsca zerowe mianownika.
W tym zadaniu porównujemy dwa ułamki. Po sprowadzeniu do wspólnego mianownika w liczniku zostaje trójmian kwadratowy, więc otrzymujemy nierówność wielomianową czwartego stopnia.
Tutaj występuje kilka ułamków, a jeden z mianowników jest różnicą kwadratów — wspólnym mianownikiem jest iloczyn dwóch dwumianów. W mianowniku najpierw wyłączamy minus przed nawias.
Tutaj nierówność zawiera , więc najpierw zapisujemy ją jako ułamek. Do dziedziny nie należą liczby zerujące mianownik ułamka w nawiasie ani te, dla których całe wyrażenie w nawiasie jest równe zeru.
Licznik lub mianownik o stałym znaku
W tym wariancie licznik albo mianownik ułamka ma stały znak — jest liczbą albo wyrażeniem dodatnim dla każdego , np. dla . Wtedy znak ułamka zależy tylko od drugiego wyrażenia: przy dodatnim mianowniku ułamek jest dodatni dokładnie wtedy, gdy dodatni jest licznik. Nierówność wymierna sprowadza się więc do lub liniowej.
W tym zadaniu mianownik jest sumą kwadratu i liczby dodatniej, więc wartości funkcji są dodatnie dokładnie wtedy, gdy dodatni jest licznik.
Tutaj po sprowadzeniu do wspólnego mianownika licznik okazuje się dodatnią liczbą, więc o znaku ułamka decyduje tylko mianownik — iloczyn dwóch dwumianów.

