Ten typ obejmuje zadania, w których zawiera parametr, a znamy jej zbiór rozwiązań — na tej podstawie wyznaczamy parametr. Korzystamy z : gdy trójmian ma dwa miejsca zerowe , to właśnie one są końcami przedziałów w zbiorze rozwiązań, a o tym, czy rozwiązaniem jest przedział, czy suma przedziałów, decydują znak współczynnika przy i znak nierówności.
Zadania, w których rozwiązujemy nierówności kwadratowe bez parametru, zostały zebrane w osobnym typie , a zadania, w których z danego zbioru rozwiązań wyznaczamy parametr nierówności liniowej — w typie .
Parametr z danego zbioru rozwiązań
W tym wariancie znamy przedział, który jest zbiorem rozwiązań nierówności zapisanej w . Jedno miejsce zerowe odczytujemy od razu, a drugie zależy od parametru. Porównujemy je z końcami danego przedziału, korzystając z równoważności:
Zachodzi ona dla i . Z równości końców wyznaczamy parametr, a na koniec sprawdzamy, czy przy tej wartości znak współczynnika przy i znak nierówności rzeczywiście dają przedział, a nie sumę przedziałów. Gdy parametr stoi w czynniku , miejscem zerowym tego czynnika jest , a nie .

