Ten typ obejmuje zadania, w których te same liczby — albo liczby od siebie zależne — tworzą i . Każdy z ciągów daje warunki na niewiadome. Dla trzech kolejnych wyrazów korzystamy z i :
Drugi warunek stosujemy do ciągów o wyrazach różnych od zera. Wyrazy położone dalej od siebie zapisujemy ze i ze . Prostsze zadania z matury podstawowej zostały zebrane w osobnym typie .
Warunki ciągów prowadzą zwykle do i kilku rozwiązań. Każde sprawdzamy z założeniami z treści: ciąg geometryczny nie może mieć wyrazów równych zeru, ciąg rosnący ma dodatnią różnicę, a różnica równa zeru daje ciąg stały. Treść może też wymagać, by wyrazy były dodatnie albo całkowite.
Wyrazy ciągu arytmetycznego zapisane przez jeden wyraz i różnicę
W tym wariancie liczby są wyrazami ciągu arytmetycznego, a ciąg geometryczny tworzą te same liczby albo wyrażenia z nich zbudowane. Ze zapisujemy wyrazy ciągu arytmetycznego za pomocą jednego z nich i różnicy , a warunek z daje równanie z niewiadomą . Drugie równanie otrzymujemy z dodatkowej informacji, np. o sumie wyrazów.
W tym zadaniu znamy sumę trzech kolejnych wyrazów ciągu arytmetycznego, więc zapisujemy je symetrycznie jako — suma od razu daje środkowy wyraz.
Tutaj wyrazy ciągu geometrycznego są wyrazami ciągu arytmetycznego o numerach w odwrotnej kolejności, więc wszystkie zapisujemy przez jeden z nich i różnicę. Rozwiązanie z różnicą równą zeru odrzucamy, bo ciąg arytmetyczny jest rosnący.
Tutaj ciągi są nieskończone i powiązane parametrami: pierwszy wyraz ciągu arytmetycznego jest ilorazem ciągu geometrycznego, a pierwszy wyraz ciągu geometrycznego — różnicą arytmetycznego. Korzystamy ze , a całkowite wyrazy pozwalają wybrać rozwiązanie.
Wyrazy ciągu geometrycznego zapisane przez pierwszy wyraz i iloraz
W tym wariancie liczby tworzą ciąg geometryczny, a ciąg arytmetyczny powstaje z nich po zmianie niektórych wyrazów. Ze zapisujemy wyrazy ciągu geometrycznego jako , a warunek z daje równanie z niewiadomymi i . Drugie równanie otrzymujemy z dodatkowej informacji z treści.
W tym zadaniu znamy sumę wyrazów ciągu geometrycznego, więc wyznaczamy z niej w zależności od i podstawiamy do warunku dla ciągu arytmetycznego; malejący ciąg arytmetyczny pozwala odrzucić jeden iloraz.
Tutaj wyrazy i iloraz są liczbami całkowitymi nieparzystymi, więc wystarcza jedno równanie z dwiema niewiadomymi — wnioskujemy z niego o dzielnikach i wybieramy rozwiązanie zgodne z założeniami.
Tutaj ciąg zmieniamy dwa razy — po pierwszej zmianie powstaje ciąg arytmetyczny, a po drugiej znów geometryczny — więc oba równania z i pochodzą z warunków dla ciągów.
Układ równań z warunków na trzy kolejne wyrazy
W tym wariancie nie wprowadzamy różnicy ani ilorazu — niewiadomymi są same wyrazy. Warunki i zapisujemy wprost dla odpowiednich trójek liczb, dołączamy informacje z treści i rozwiązujemy układ równań metodą podstawiania.
W tym zadaniu ciąg arytmetyczny ma cztery wyrazy, więc warunek dla trzech kolejnych wyrazów stosujemy do niego dwa razy.
Tutaj warunek dla ciągu arytmetycznego i dana różnica dwóch wyrazów pozwalają wyrazić dwie niewiadome przez trzecią, a warunek dla ciągu geometrycznego daje równanie kwadratowe; dodatnie wyrazy pozwalają odrzucić jedno rozwiązanie.
Równanie z dwiema niewiadomymi — podstawienie ich ilorazu
W tym wariancie po podstawieniu otrzymujemy równanie, w którym każdy składnik jest kwadratem jednej niewiadomej albo iloczynem dwóch niewiadomych, czyli równanie postaci:
Dzielimy je przez , zakładając, że , i podstawiamy . Otrzymujemy z niewiadomą , które wyznacza stosunek niewiadomych.
W tym zadaniu wyrazy ciągu geometrycznego są odwrotnościami wyrażeń z wyrazami ciągu arytmetycznego, a szukamy tylko ilorazu — wystarczy więc stosunek dwóch wyrazów, a nie same wyrazy.
Tutaj ciąg arytmetyczny ma cztery wyrazy, a warunek łączący kwadraty wyrazów daje równanie tej postaci — wyznaczamy z niego stosunek pierwszego wyrazu do różnicy. Jedną z otrzymanych czwórek odrzucamy, bo ciąg geometryczny miałby wyrazy równe zeru.


