Ten typ obejmuje zadania, w których korzystamy z własności : , okresowości, parzystości i monotoniczności. Odczytujemy je z wykresów albo ze wzorów funkcji. Sinus i cosinus są określone dla każdej liczby rzeczywistej i przyjmują tylko wartości od do :
Obie funkcje mają okres . Tangens ma okres , jest określony dla , gdzie , i przyjmuje wszystkie wartości rzeczywiste. Z cosinus jest funkcją parzystą, a sinus i tangens — nieparzystymi:
Miejsca zerowe i przedziały monotoniczności każdej z tych funkcji opisują , i .
Porównywanie wartości funkcji na przedziale
W tym wariancie sprawdzamy, która z nierówności między funkcjami trygonometrycznymi zachodzi dla wszystkich liczb z danego przedziału. Rysujemy wykresy porównywanych funkcji w jednym układzie współrzędnych albo szacujemy ich wartości. Znak funkcji w danej ćwiartce wynika z , a położenie wartości względem innych liczb — z monotoniczności funkcji i jej wartości na końcach przedziału.
Szacowanie wartości wyrażenia z ograniczoności sinusa i cosinusa
W tym wariancie korzystamy z tego, że sinus i cosinus przyjmują tylko wartości z przedziału . Szacujemy wyrażenie z góry lub z dołu i porównujemy oszacowanie z liczbą z treści. Jeśli wyrażenie nigdy nie osiąga danej wartości, otrzymujemy . Jeśli oszacowanie jest osiągane dla pewnej liczby , jest ono największą lub najmniejszą wartością wyrażenia.
W tym zadaniu pytamy o liczbę rozwiązań równania. Każdy składnik sumy szacujemy z góry osobno, a sumę oszacowań porównujemy z prawą stroną równania.
Tutaj przed szacowaniem przekształcamy wyrażenie: sumę czwartych potęg uzupełniamy do kwadratu sumy kwadratów i z otrzymujemy . Na koniec sprawdzamy, dla jakiej liczby oszacowanie jest osiągane.
Rozpoznawanie wzoru funkcji na podstawie wykresu
W tym wariancie wybieramy spośród podanych wzorów ten, który opisuje narysowaną funkcję, i odrzucamy wzory niezgodne z cechami wykresu. Wykres symetryczny względem osi należy do , więc z sprawdzamy, które wzory nie zmieniają się po zamianie na . Pozostałe wzory porównujemy z wykresem w kilku wygodnych punktach, np. dla i , i sprawdzamy, czy zgadzają się miejsca zerowe i zbiór wartości.



